‘Nee, ik ben geen terrorist, maar een strijder’

John Lanting van protestbeweging Schokkend Groningen werd maandag veroordeeld tot een voorwaardelijke werkstraf van veertig uur.

John Lanting werd in februari verwijderd van de publieke tribune in de Tweede Kamer. Foto Bart Maat / ANP

De Groningse politierechter heeft John Lanting, voorman van actiegroep Schokkend Groningen, maandagochtend tot een voorwaardelijke werkstraf van veertig uur veroordeeld voor huisvredebreuk en verschillende vernielingen. Hoe heeft het toch zover kunnen komen?

De 56-jarige Groninger zit maandagmorgen redelijk ontspannen in de getuigenstoel. Achter hem in de zaal een twintigtal Groningers dat mee is gekomen om steun te betuigen. “Trek de vordering maar van mijn schade af!”, roept een van hen.

Lanting ontkent niets. Ja, hij heeft eieren tegen het raam van een gebouw van Centrum Veilig Wonen (CVW) gegooid. Ja, hij heeft met verf leuzen aangebracht op een locatie van de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM). En ja, hij heeft op een andere NAM-locatie een hek vernield.

Gasmaffia

Maar de reden daarachter is natuurlijk waarop iedereen hier zit te wachten. En dan staat de Groninger op. In zijn handen een blaadje papier, met de redenen waarom de NAM, het CVW en de andere leden van de zogenoemde ‘gasmaffia’ hem het leven zuur maken. “En daarom”, concludeert hij, “heb ik de deuren opengezet”.

John Lanting komt uit Uithuizermeeden, en woont daar samen met zijn vrouw Martha al bijna dertig jaar in zijn ouderlijk huis. Door de gaswinning in de streek, geleid door de NAM, hebben zij net als vele andere Groningers veel schade ondervonden van aardbevingen.

Ontevreden over de manier waarom de NAM de schade vergoedde, sloot Lanting zich als actievoerder van het eerste uur aan bij de Groninger Bodem Beweging. Deze groep zet zich in voor gedupeerde Groningers. Maar Lanting vond dat de organisatie nog te weinig bereikte met onderhandelen, en richtte Schokkend Groningen op.

Stress

Ook vandaag presenteert hij zich trots als de voorman van deze actiegroep. Maar de feiten waarvoor hij terechtstaat, zijn eenmansacties. Hij geeft aan hoe de constante stress en emotie hem te veel werden. “Alles wat wij willen, is uitgekocht worden!” Hij besloot dan maar om tot handelen over te gaan. Daarvoor zal hij nu €112,50 schadevergoeding moeten betalen, en krijgt hij een voorwaardelijke werkstraf van veertig uur opgelegd. De uitspraak is milder dan de twee jaar gebiedsverbod en de 500 euro schadevergoeding die de officier van justitie eiste.

“Mijn client is zeer tevreden met de uitspraak”, zegt strafrechtadvocate Japke Boelstra. “Hij heeft het gevoel dat er echt naar hem geluisterd is door de rechter.”

    • Mira Sys