Eventjes mag Tom Dumoulin fladderen

Wielrennen

Tom Dumoulin is zich aan het omscholen. In de Tirreno-Adriatico beleeft hij zijn puberteitsdagen als klassementsrenner.

Tom Dumoulin zaterdag in de koninginnerit van de Tirreno-Adriatico. Foto Tim De Waele/Hollandse Hoogte

De Italiaanse regie zoomt zaterdag in op rugnummer 191 – Tom Dumoulin. Ze snappen dat de slotklim in de koninginnerit van de Tirreno-Adriatico naar ski-oord Terminillo op het steeds ranker wordende lijf van de Limburger is geschreven. Zestien kilometer lang, niet al te steil – zowat een kopie van die klim naar Andorra-Arcalis, waar hij vorig jaar juli in stortregen en hagel naar zijn eerste etappezege in de Tour de France fietste. Die heroïsche overwinning staat het voltallige wielerpeloton nog helder voor de geest. Dat is wat hij kon als parttime klimmer en vooral tijdrijder. De situatie is nu anders. Dumoulin beleeft zijn puberdagen als klassementsrenner.

Hij danst wat op zijn pedalen, peilt rechtsachter wie er al met de tong op het stuur naar boven ploetert, en kan zich op zeven kilometer van de aankomst niet meer inhouden. Hij had van die goede benen vandaag, zou hij later aan de finish bijna verontschuldigend zeggen. Zijn demarrage is een geleidelijke, geen explosie van brute kracht. Tijdritje naar boven, zou je denken, maar dat wapen is wat minder sterk geworden in een voorjaar waarin hij zich heeft moeten omscholen. Hij moest gewicht verliezen om met de besten mee omhoog te kunnen, en dat heeft effect gehad op zijn explosieve kwaliteiten, hoewel de kunst is dat tot een minimum te beperken.

De perfecte generale

En dus wordt het gat met de beste klimmers ter wereld – Nairo Quintana, Geraint Thomas, Adam Yates, Vincenzo Nibali, ze zijn er allemaal omdat de honderdste Giro d’Italia voor de deur staat en de Tirreno de perfecte generale is – niet groter dan tien seconden. Een kilometertje mag hij fladderen, dan vinden de genoemde heersers het welletjes. En als zij daarna met een versnelling komen, moet Dumoulin passen. Hij heeft met zijn krachten gesmeten en ziet de mannen die hij vandaag dacht te kunnen verslaan bij hem wegrijden. Op de streep verliest hij 41 seconden op Quintana, die de etappe wint. Daar zit hij niet zo mee, want de Colombiaan „was sowieso een maatje te groot geweest”. Maar op Thomas en Yates verliest hij ook meer dan tien tellen. En dat steekt. „Ik liet me te vroeg gek maken”, zegt Dumoulin, terwijl hij zijn benen lostrapt op een rollerbank. „Ik vond het veel te langzaam gaan in het peloton, en ik dacht: nu is het alleen nog een tijdrit omhoog. Maar die inspanning moest ik vrij snel bekopen. Ik moet leren verstandiger te koersen.”

Fouten maken mag nog, daar is deze Tirreno de uitgelezen mogelijkheid voor. Maar over acht weken kan zo’n actie zijn Giro verprutsen – de grote ronde die hem in dit eerste echte klassementsjaar het best past, met meer dan zestig tijdritkilometers en niet al te veel aankomsten bergop. Helaas denken bijna alle grootheden van de wielersport er zo over. De honderdste uitgave willen ze allemaal winnen. „Maar met een beetje meer geduld had ik denk ik wel met Thomas mee gekund. Dat zijn toch grote namen waar je dan gewoon tussen rijdt, dus ik moet hier vertrouwen uit halen.”

De naam van Thomas valt geregeld, en niet voor niets. Dumoulin ziet gelijkenissen met een van de belangrijkste adjudanten van Chris Froome in de Tour de France. Beiden zijn geen geboren klimmers want ietwat te zwaar gebouwd, ze hebben allebei een meer dan goede tijdrit in de benen. Maar het grote verschil is hun leeftijd. Thomas is vier jaar ouder dan Dumoulin, is verder in zijn ontwikkeling. „Hij heeft drie jaar lang op kop gereden voor de masters, Chris Froome, Bradley Wiggins. Ik loop daar nog iets op achter. Maar op die aanpak ben ik niet jaloers.”

Geraint Thomas is voor de Giro van dit jaar aangewezen als kopman van Team Sky. De Brit rijdt ter generale een ijzersterke Tirreno-Adriatico, hoewel hij zei een goede klassering al te kunnen vergeten na een rampzalige ploegentijdrit in Lido di Camaiore, op dag één. Sky werd achttiende, op zowat twee minuten van BMC. Drie renners braken hun voorwiel af.

Maar een dag later haalde Thomas revanche door de tweede etappe naar Pomarance te winnen en in de etappes daarna altijd met de besten omhoog te rijden. Zo ook Tom Dumoulin. Tweede achter Thomas in Pomarance, een tiental seconden na Thomas bovenop de Terminillo. Op twee dagen voor het einde staan ze vier seconden van elkaar, op plek vijf en zes in het algemeen klassement. „Hij is een serieuze bedreiging voor iedereen die de Giro wil winnen”, zegt Thomas zondag voor de start van de vijfde rit in Rieti. „Hij is een van de grote favorieten. Misschien nog iets te gretig, maar geef die jongen geen ruimte, want dan is hij gevlogen.”

    • Maarten Scholten