Opinie

    • Georgina Verbaan

Vrezen

Georgina Verbaan

‘An inconvenient truth’, en dat is het. Het klimaatprobleem wordt niet of nauwelijks aangekaart door lijsttrekkers of interviewers. En dat terwijl er een acute dreiging uit spreekt voor het voortbestaan van leven op aarde. Een echt debat wordt er niet over gevoerd. Er wordt überhaupt niet echt gedebatteerd, dat kan iedereen zien.

Ik keek tv en zag na de opvoering van toneelstuk Het Carré-debat (altijd moeilijk, toneel op tv) in het journaal ook die meneer met de droevige ogen (God, hoe heet hij nou? Hij is politiek commentator/recensent) klagen dat het in de media maar niet over de inhoud wil gaan. Een vervreemdende ervaring. Zou Ron weten waar hij werkt? (Ach.. Ron! Natuurlijk.) Misschien kijkt Ron Fresen (Ja hoor, dat was het) daarom zo kommerlijk, omdat hij in een loop zit en het weet; ‘De media klagen erover dat er in de media, in de media, in de mé-día!’ (Deze zin moet ik opslaan voor het grote shownummer in ‘Politiek de Musical’. Als Henk Krol zichzelf niet meer wil spelen kan hij misschien Ron Fresen zijn). En nu doe ik in uw krant eigenlijk hetzelfde. Excuses daarvoor.

Gelukkig is Marianne Thieme er om ons uit Groundhog Day te bevrijden. Ze is niet alleen goed met bosmarmotten, ze is ook de enige die daar waar ze kan of ineens mag aanschuiven, over iets groters begint: Dat Vermaledijde Klimaat.

Geïnformeerd als u bent door deze krant weet u natuurlijk dat klimaatverandering niet alleen inhoudt dat u straks vaker uw regenpak moet uitvouwen. Ik ontwikkelde zelf nogal Ron Fresen-ogen van de toespraak van filosoof en linguïst Noam Chomsky over de stand van de wereld, tijdens het jubileum van het Amerikaanse nieuwsprogramma DemocracyNow! „Wij staan nu voor de ernstigste bedreiging ooit in de menselijke geschiedenis. We worden letterlijk bedreigd in onze overleving als menselijke soort: door een mogelijke kernoorlog en door de voortschrijdende milieucatastrofe. Dit zijn urgente zaken, die niet uitgesteld kunnen worden.”

Ja, er is discussie over of wij ons bevinden in ‘het Antropoceen’, in Chomsky’s woorden „het nieuwe geologische tijdperk van radicale menselijke activiteit die het leefmilieu, de basis van het leven, aan het vernietigen is”. Maar zelfs als u nou denkt ‘ik heb gewoon geen zin in vluchtelingen’, ook dan is het zaak iets aan het klimaat te doen. Chomsky: „Neem Bangladesh. Binnen enkele jaren zullen tientallen miljoenen mensen daar noodgedwongen vluchten van hun lager gelegen landbouwgronden aan de kust, omdat de gletsjers van de Zuidpool veel sneller smelten dan was ingeschat. Dat wordt een vluchtelingencrisis die de huidige vluchtelingencrisis tot een voetnoot zal reduceren.”

Wil ik dan weten met wie de lijsttrekkers wel op vakantie zouden willen? Nou, nee. Wil ik weten welke lijsttrekkers graag aan een zakje lavendel ruiken? Oké, slecht voorbeeld. Natuurlijk wil ik dat weten. Maar blijven doen alsof ‘de Nederlander’ wakker ligt, of zou moeten liggen, van de veranderende Nederlandse identiteit is kwalijk. Dat wij en dat media in een loop blijven zitten begrijp ik wel. Er bestaat geen verleden, geen toekomst, alleen het nu, het nu dat men, vanwege de loop, steeds beter gaat kennen. En wat je kent stelt gerust. Daar is behoefte aan. Klimaatverandering is juist extreem verontrustend.

Maar gelukkig maar, zou ik zeggen! Dat betekent dat nog niet alles voorbij is. Dat er nog iets te winnen is. Dus laten we er op 15 maart iets aan doen. Misschien dat Ron Fresen dan ook wat opvrolijkt.

    • Georgina Verbaan