Recensie

Di-Rect nu scherp swingende big band

Het vernieuwde Di-Rect speelde vrijdag voor een uitverkocht TivoliVredenburg. Marcel Veenendaal is een bijzondere podiumpersoonlijkheid die de aandacht moeiteloos vasthoudt, terwijl de band naar een climax toewerkt.

De band Di-Rect, uit Den Haag, heeft een verandering ondergaan. Van rockgroep is het vijftal nu een scherp swingende big band geworden, bleek vrijdagavond tijdens hun uitverkochte optreden in TivoliVredenburg, Utrecht.

Di-Rect, opgericht in 1999, heeft een bijzondere geschiedenis; de groep overleefde het vertrek van hun zanger - Tim Akkerman - in 2009, en verving hem met Marcel Veenendaal, die een van de aantrekkelijkste podiumpersoonlijkheden uit de Nederlandse popgeschiedenis bleek. Veenendaal heeft alles: een hese stem die kan doorstoten tot schelle falset of strak gearticuleerde rockfrasen; een licht hysterisch uiterlijk met drukke grimassen; een herkenbare manier van dansen en bewegen - nauwelijks minder wuft dan Mick Jagger in zijn jonge jaren. Als middelpunt van de band, voor de gelegenheid uitgebreid met een toetsenist en drie blazers, is Veenendaal voor de volle anderhalf uur onderhoudend.

Di-Rect wilde de harten veroveren, vrijdagavond. Daartoe werd in het eerste uur effectief naar een climax toegewerkt, rond de nieuwe nummers ‘Fired Up’ en ‘One More Kiss’, waarbij de drums harder sloegen, de blazers voller klonken, en de gitaren feller knerpten.

De muziek van Di-Rect is een draaikolk van funk, soul en klassieke rockliedjes. Aan de mix worden ook enkele clichés toegevoegd - frasen als „hold on/ don’t let it bring you down” en een voor de hand liggende melodie in het nieuwe ‘Hurricane’. Maar dat gebeurt met zoveel flair, dat het effect nog altijd opwindend is. Gitarist Spike, die spetterend klinkende riffs speelde op zijn nieuwe gitaar (met twee halzen), vroeg de zaal steeds nadrukkelijk om bijval. Dat was overbodig.

    • Hester Carvalho