De droombaan van Sander Dekker

Wat is uw droombaan? NRC vraagt het deze campagne aan verschillende kandidaat-Kamerleden.

De Droombaan 9/12

‘Ik kan een aardig potje neerzetten’

Sander Dekker (VVD)

Verkiezingen. Wat is uw droombaan? NRC vraagt het deze campagne aan verschillende kandidaat-Kamerleden. Door Petra de Koning

Foto Merlijn Doomernik

Van zijn vrouw kreeg Sander Dekker (staatssecretaris voor Onderwijs, VVD) een paar jaar geleden als verjaardagscadeau een avond helpen met koken in restaurant Seinpost in Scheveningen. Seinpost had toen nog een Michelinster en Dekker, vond het geweldig. Wat hij mocht doen? „Tuinbonen dubbel doppen en allerlei andere rotklusjes. Ik dacht toen: dit had ook mijn leven ook kunnen zijn.”

Een leven als kok in de keuken. Dat wilde hij al als jongetje van een jaar of zeven. „Ik stond op een krukje naast mijn moeder bij het aanrecht en sneed de groenten. Of ik hielp met het deeg rollen voor de appeltaart.”

Vanaf zijn veertiende mocht hij een bijbaantje nemen. „Meteen in de week van mijn verjaardag heb ik me aangemeld bij het restaurant van de V&D in Zoetermeer. Ik begon in de spoelkeuken, daarna mocht ik taarten bakken. Later werkte ik in een hotel-restaurant verderop, in de keuken en de bediening.”

Op zijn achttiende ging hij met zijn vriendin naar Parijs – in de Suzuki Alto van zijn moeder. „Ik had net zo lang gespaard tot ik genoeg geld had om daar in een sterrenrestaurant te eten. Het werd Le Tastevin in Maisons-Laffitte en ik had mijn allermooiste pak mee. Maar we hadden geen geld meer voor een hotel, we zijn naar een camping gereden.”

Dekker heeft „serieus overwogen” om naar de Hogere Hotelschool te gaan. Maar hij was in die tijd al een „bemoeizuchtig jongetje”. „Ik zat vanaf mijn dertiende in de leerlingenraad.” Het werd bestuurskunde.

Van zijn collega’s in het kabinet-Rutte II kreeg Dekker de afgelopen jaren voor zijn verjaardag steeds een kookboek. „Ze kennen mijn liefde voor koken.” Of hij er goed in is? „Ik kan een aardig potje neerzetten, ja.”

Bekijk de foto’s van alle andere droombanen

Met dank aan het Wereldmuseum in Rotterdam.