Brieven

Buma en het Wilhelmus

We hoeven ons niet te schamen

Over CDA-leider Buma en het Wilhelmus het volgende (NRC 6/3). Het leuke ervan is, dat er altijd weer gedoe over het Wilhelmus is.

Als docent Nederlands behandel ik in mijn vijfde klas vwo ons volkslied als onderdeel van de Renaissance-literatuur. Niet alleen omdat het een prachtig gedicht is, maar ook omdat het inhoudelijk zo’n unieke tekst is. Welk land kan bogen op een verzetslied uit de zestiende eeuw als volkslied?

De superioriteit van het eigen volk en andere nationalistische troep zijn hoofdthema’s in veel volksliederen. Zo niet in het Wilhelmus. Welbeschouwd staat de vrije, humanistische Europese gedachte van tolerantie, tegen onderdrukking, in het lied centraal.

Vroeger werd bij ons thuis op de radio, door de Stem des Volks van de VARA, de dag geopend met het Morgenrood, de Internationale of een ander lied van strijd. Die tijden zijn voorbij.

Wat mij betreft kan de dag of week op school geopend worden met het ongeëvenaarde Wilhelmus. We hoeven ons nergens voor te schamen. Begin jaren ’70 brulde zelfs sociaal-democraat Joop den Uyl ‘vrij en onverveerd’ en met overslaande stem, in protest tegen de Franco-dictatuur: „de tirannie verdrijven, die mij mijn hart doorwondt”. Wie de schoen past, trekke hem aan.


Docent Nederlands,
    • Dickjan Lust