Brieven

Turkije (1)

Er is een verschil

Foto David van Dam

Het commentaar van NRC (7/3) stelt de vraag wat het principiële verschil is tussen Nederlandse Kamerleden die campagne voeren onder Nederlanders in het buitenland en wat Turkse politici doen in hun diaspora? (Het gebruik van het woord ‘diaspora’ in dit verband is al bedenkelijk, maar dat is een ander verhaal.) Het antwoord op die vraag is simpel. In het Nederlandse geval gaat het om mensen die Nederlander zijn omdat ze in Nederland geboren zijn maar nu toevallig en waarschijnlijk tijdelijk in het buitenland wonen zonder dat zij de nationaliteit van dat buitenland hebben gekregen of aangevraagd. In het Turkse geval gaat het om mensen die de Nederlandse nationaliteit hebben omdat zij in Nederland zijn geboren en daarnaast de Turkse nationaliteit hebben omdat hun naar Nederland gemigreerde grootouders de Turkse nationaliteit hebben; en ook de kleinkinderen van deze Nederlanders zullen om diezelfde reden de Turkse nationaliteit krijgen, hoewel zij in Nederland geboren worden. Kortgeleden meldde NRC dat een officieel rapport had vastgesteld dat met name Nederlanders met Turkse of Marokkaanse achtergrond het slechtst geïntegreerd zijn. Geen wonder, omdat voor beide nationaliteiten geldt dat zij en hun nageslacht tot in de eeuwigheid die dubbele nationaliteit zullen hebben en zullen voelen. Onlangs nog heeft de koning van Marokko zijn onderdanen „waar ter wereld zij vertoeven” opgeroepen om zich te schikken naar de wetten en de gewoonten van het land waar zij „vertoeven”. Met de strekking van die boodschap kunnen wij het eens zijn, maar het feit dat die boodschap verkondigd wordt, bevordert niet het gevoel Nederlander te zijn. Het wordt tijd om aan deze toestand een einde te maken.

    • Huib Kuiper