‘Remontada’ voor de eeuwigheid in Camp Nou

Champions League

Barcelona presteerde in Nou Camp het onmogelijke. De onwaarschijnlijkheid van de comeback zit hem ook in de beslissingen van de arbiter.

Sergi Roberto maakte in de slotseconden het beslissende doelpunt: hij schoot Barcelona naar de kwartfinale. Foto Emilio Morenatti / AP

Barcelona is een natuurkracht die onvoorstelbare comebacks tot rite heeft gemaakt. Wat het is? Eerzucht, status, kwaliteit, doorgewinterde winnaars. Niet alleen de beste voetballers, ook de meest uitgekookte. De grootsheid zit hem in het imposante stadion Camp Nou, de gunfactor. Maar ook de straatmores van Luis Suarez, het theater van Neymar. Arbiters knakken kennelijk onder zoveel geweld, zoveel verbale manipulatie, zoveel gezichtsbedrog bij een dergelijke speelsnelheid.

Natuurlijk: gevloerd worden is ook de verdienste van de aldoor aanvallende partij. Neymar en Suarez met hun vatbaarheid voor de zwaartekracht, die in Camp Nou altijd harder lijkt te trekken aan de dartele voetballers dan elders. Het is aan de scheidsrechter om te beoordelen, de Duitser Deniz Aytekin in dit geval. De 6-1 van Barcelona tegen Paris Saint-Germain was ook zijn ‘verdienste’.

Videoreferee

Het is een onontkoombare kanttekening bij het mirakel dat zich woensdagavond voltrok, de gang van Barcelona naar de kwartfinale die voor onmogelijk werd gehouden. Om het gedenkwaardige schouwspel aan te grijpen als pleidooi voor de videoreferee – daarvoor is het daags na de sensatie wellicht nog te vroeg. Een 6-1 overwinning na een 4-0 nederlaag, een ‘remontada’ die elke beschrijving tart. In de laatste acht minuten boog Barcelona het ‘bevrijdende’ uitdoelpunt van PSG-spits Edinson Cavani, gescoord na een uur bij een 3-0 achterstand, alsnog om tot Catalaanse zege voor de eeuwigheid.

Een prachtige vrije trap vloog binnen in de 88ste minuut van de voet van Neymar, die enkele minuten later ook een door Suarez versierde strafschop benutte. En toen, in de chaotisch slotminuten waarin keeper Marc-André Ter Stegen van Barcelona nota bene werd neergehaald op de helft van de tegenstander, viel ook nog de 6-1 van Sergi Roberto uit een lepe assist van wederom Neymar. Hij heerste in deze wonderlijke acht minuten, waarin Lionel Messi amper een rol speelde. De Braziliaan Neymar was elke al dan niet rechtmatig betaalde euro van zijn transfersom waard.

De samenvatting van de wedstrijd:

Maar deze wedstrijd zal minutieus moeten worden ontleed op de snijtafel van de relevante commissies die zoeken naar ‘eerlijker’ voetbal. Vooralsnog brandde FIFA’s Chief Technical Development Officer Marco van Basten zich op Twitter niet aan deze historisch voetbalpot. Zijn laatste tweet ging – heel wat veiliger – over het afgelopen eredivisieweekend: „Voormalig scheids @MichaelvanPraag weet hoe lastig het is om in a split second een beslissing te nemen. Hen daarin ondersteunen is key.”

Gunst

Als vaandeldrager van vrolijk voetbal dwingt FC Barcelona de gunst af, Guus Hiddink kan erover meepraten. Zijn Chelsea werd in 2009 de doorgang naar de Champions League-finale belet na een reeks van penaltywaardige overtredingen van Barcelona die niet werden bestraft. Barça’s Andrés Iniesta sloeg in de negentigste minuut toe. En José Mourinho was in zijn tijd als coach van Real Madrid geobsedeerd met het favoritisme dat Barcelona – op dat moment oogverblindend mooi voetballend onder Pep Guardiola – in zijn ogen ten deel viel. Dat de Portugese prijzenpakker cynisch afbraakvoetbal stelde tegenover ‘tiki taka’ deed veel af aan zijn samenzweringstheorie.

Feit is: PSG mocht woensdagavond twee keer aanspraak maken op een penalty, Barcelona kreeg even vaak wel een strafschop waar doorspelen prima had gekund of zelfs gemoeten. De onwaarschijnlijkheid van de comeback zit hem ook in de beslissingen van de Duitse scheidsrechter. Met de normaliserende werking van videohulp was dit ‘gewoon’ 4-1 geworden, of iets van die strekking.

Nu? Nu hebben we met een wonder te maken: nog nooit in de geschiedenis van het belangrijkste Europese clubtoernooi was er een ploeg die een opgelopen 4-0 nederlaag goedmaakte in de returnwedstrijd. PSG-coach Unai Emery was waardig in zijn reactie: „Natuurlijk vielen veel beslissingen van de scheids hun kant op, maar we moeten dit onszelf verwijten.”

Gouden voetjes

Barcelona lag bij rust keurig op schema, te danken aan twee koddige momenten. Suarez scoorde vroeg in het duel nadat de bal pardoes op zijn gretige hoofd landde. Beheerst, dat wel, met de kruin in het doel gewipt: 1-0. Maar het momentum werd verkwanseld. Barcelona stak niet in grootse vorm, de gouden voetjes konden elkaar moeilijk vinden in de mêlee van PSG-withemden. Precisie ontbrak, Messi’s wil ontbrak. Met een desperate poging op de achterlijn vijf minuten voor rust dwong Iniesta ineens de 2-0 af, een eigen goal was het van Layvin Kurzawa. De 3-0 viel vlak na rust uit een strafschop van Messi. Er zat dus een stunt in, dat voelde je, maar het publiek moest eerst nog duizend andere emoties doormaken. Bij het eindsignaal stond het 6-1.

De stad ontwaakte vanochtend in een roes. Barcelona-coach Luis Enrique had daags na de 4-0 nederlaag op die onbarmhartige Valentijnsdag in Parijs drie weken geleden zijn afscheid als Barcelona-trainer aangekondigd per einde seizoen. Nu is hij man in bonis die begonnen is aan een nu al memorabele afscheidstournee.

Absurder dan wat zich woensdagavond afspeelde in voetbaltempel Camp Nou zal het niet worden.

    • Bart Hinke