‘Het is net als in de zorg: dit moet je met je hart doen’

VV Woudenberg

VV Woudenberg telt 373 vrijwilligers. Maar ook hier is het soms lastig mensen te vinden voor klusjes, vooral het fluiten van wedstrijden.

Foto Merlin Daleaman

Voor Bettie, Ineke, Janny en Johanneke is dit het laatste seizoen. Ze hebben zeker twintig jaar achter de bar gestaan bij voetbalvereniging Woudenberg. Nu stoppen ze. Hun kinderen zijn al jaren geen pupillen meer – het is tijd voor nieuwe gezichten in de kantine. Welke jonge ouders willen het viertal opvolgen?

VV Woudenberg – 699 spelende leden – is een van de vele sportclubs waar vrijwilligerswerk hoog op de agenda staat. De enige voetbalclub van het dorp speelt met een eerste elftal vol ‘eigen jongens’ en heeft trouwe sponsoren. Maar ook hier is het lastig vrijwilligers te vinden. De club heeft zestien vacatures, vooral voor jeugdscheidsrechter en barmedewerker.

Vrijwilligerscoördinator Eldert de Weijer – zijn zoon en dochter voetballen hier – wijst op drie elementen: waardering, werving en communicatie. „Vrijwilligers in het zonnetje zetten, met een feest of een attentie, draagt bij aan de bereidheid. Nieuwe vrijwilligers komen niet naar je toe, mensen willen gevraagd worden, daar moet je actief achteraan. En als je goed met elkaar blijft praten, is de kans het grootst dat mensen blijven.”

Zijn administratie telt 373 vrijwilligers. Trainers, leiders, scheidsrechters, wedstrijdsecretariaat, terreinonderhoud. EHBO’ers, chauffeurs die spelers van het G-team thuis ophalen en ouders die broodjes smeren bij het herfsttoernooi. De een steekt zo tien uur per week in de club, de ander helpt af en toe een ochtend.

Deze zaterdag zijn op sportpark De Grift dertig wedstrijden, vooral jeugd. De Weijer probeert de ouders aan de club te binden. Laatst zocht hij vrijwilligers voor het applicatiebeheer – website, sociale media en informatieschermen in de kantine. „We hebben leiders gevraagd of ze eens in de groeps-app van ouders wilden polsen.” Hij knikt richting een man die naar zijn zoon komt kijken. „Ik heb gehoord dat hij iets in de ict doet. Toch eens vragen.”

Jeugdscheidsrechters

Het lastigst zijn de jeugdscheidsrechters

Het lastigst zijn de jeugdscheidsrechters Foto Merlin Daleman

Het lastigst zijn de jeugdscheidsrechters. De Weijer: „Dat heeft mogelijk te maken met de vrees of je het wel goed doet op het veld. Iedereen kent de ouders met commentaar. Daarom hebben we scheidsrechtersbegeleiders, die langs de lijn kunnen duidelijk maken dat iemand net begint en de beste bedoelingen heeft. In een vereniging mag je fouten maken, net zo goed als thuis en op je werk.”

Een van de vaste scheidsrechters is Pieter de Kruif, die vandaag het 8ste elftal fluit. Waarom hij vrijwilliger is? „Een vereniging ben je met z’n allen. Het hoort erbij. Zonder scheidsrechter kun je niet spelen. Maar de tijden zijn veranderd. Vroeger was de zaterdag helemaal op sport gericht, en niet op winkelen of de tuin.”

Ook De Weijer merkt dat leden vaker aangeven dat ze druk zijn. „Tijd vind ik niet direct een argument. We hebben jeugdtrainers die vijftig uur of meer per week werken en toch twee avonden op het veld staan. Ik respecteer elke keuze, maar het heeft met prioriteiten te maken. Wij vragen alleen: wil je een steentje bijdragen?”

Het consumentengedrag waar de KNVB van spreekt, zien ze in Woudenberg niet veel. „Al zie je de twintigers en dertigers wat minder dan de veertigers en vijftigers”, zegt voorzitter Michel van Raaij. De Weijer: „Wel heb ik eens geluiden gehoord in de trant van: het voetbal is afgelast wegens sneeuw, maar zorg toch maar dat mijn kind zaterdag wordt vermaakt.”

Ze vinden dat clubs elkaar moeten helpen. De Weijer heeft contact met de buren van de korfbalclub. Taken als de barbezetting professioneel uitbesteden, zoals grotere clubs doen, ziet hij niet zitten. „Het is van belang te benadrukken dat het zijn van een vereniging iedereen aangaat.”

Sommige clubs willen de vrijwilligersvergoeding verhogen – nu 4,50 euro per uur. De Weijer ziet daar niets in. „Ben je vrijwilliger omdat je iets wilt doen voor je vereniging, of voor het geld? Het is net als in de zorg: dit moet je met je hart doen.”

    • Michiel Dekker