Het echte zorgdebat is in het land, niet op radio en tv

Zorg en de media

Het zorgdebat moet gaan over de moeilijke financiële keuzes, vinden velen uit de sector. Daar horen ze op radio en tv te weinig over.

Artsen mokken, de hele verkiezingscampagne al. Het zou te veel gaan over eigen risico in de zorg en vrijwillig levenseinde. Over onderwerpen, kortom, die een sterk beeld oproepen en waarmee partijen goed kunnen laten zien waar ze voor staan.

Dat zijn volgens de klagers niet de prangende kwesties waar het over moet gaan. Dat geld maar één keer kan worden besteed, en dat we moeten kiezen waar we dat aan uitgeven, bijvoorbeeld. In een manifest riepen twintig prominente artsen, bestuurders en hoogleraren in de zorg de politiek op eerlijker te zijn „Durf te zeggen dat er voor bepaalde zorg geen publiek geld beschikbaar is.” Of, in de woorden van CZ-topman Wim van der Meeren: maak duidelijk dat er „geen gratis bier” wordt geserveerd.

Lees de NRC Programmawijzer, een overzicht van de verkiezings­programma’s. Met een handig filter lees je alleen over de partijen en onderwerpen die je het meest interesseren.

Media en de werkelijkheid

Wie alleen tv kijkt of naar de radio luistert krijgt inderdaad een beperkt zorgdebat voorgeschoteld. De stellingen tijdens twee grote tv-debatten tussen lijsttrekkers? Ze gingen alleen over eigen risico en waardig levenseinde.

In werkelijkheid zijn er deze campagne weinig onderwerpen waarover zo diepgravend wordt gesproken als over zorg. Er waren grote debatten in het theater Carré en in een congreszaal in Nieuwegein. De SP organiseerde een massaal bezochte manifestatie op het Malieveld en in tientallen zaaltjes discussiëren de zorgwoordvoerders van politieke partijen wekelijks meerdere keren. SP-Kamerlid Renske Leijten deed in drie weken al mee aan elf zorgdebatten. Daar gaat het over veel meer dan alleen de geijkte thema’s. Eind januari, in Carré, spraken vertegenwoordigers van de meeste grote partijen bijna twee uur over „moeilijke keuzes” in de zorg. „We moeten beslissen wat we over hebben voor de zorg in Nederland”, zei Carla Dik-Faber van de ChristenUnie bijvoorbeeld. „Artsen moeten ook zeggen: is een behandeling echt nodig?” Het eigen risico kwam ter sprake, maar vooral zijdelings.

Tijdens de zorgmanifestatie op het Malieveld was het vorige maand misschien wat rumoerig om erg de diepte in te gaan – er waren duizenden mensen gekomen. Maar het is lang geleden dat zo’n grote stelselwijziging werd bepleit als het Nationaal Zorgfonds van de SP, die onder meer afschaffing van zorgverzekeraars bepleit. Ingewikkelde thema’s worden dus wel degelijk aangekaart. Wat je de politici wel kunt aanrekenen: het gaat óf over radicale veranderingen, zoals stelselwijziging of er worden vooral vragen opgeworpen maar geen oplossingen geboden. Dáár zijn artsen en patiënten niet mee geholpen.

    • Enzo van Steenbergen
    • Kim Bos