Petities voor én tegen de sloop van Blauwe Golven in Arnhem

Petities

De gemeente wil dat omgevingskunstwerk van Peter Struycken plaats maakt voor een „creatieve groene plek”.

Kunstenaar Peter Struycken spoort de gemeente aan om zelf met een goed ontwerp voor het plein te komen: ‘Helemaal niet eenvoudig’. Hollandse Hoogte

Twee petities over een kunstwerk dat onder vuur ligt. De ondertekenaars van ‘Geen sloop Blauwe Golven Arnhem’ winnen vooralsnog van ‘Blauwe Golven moeten Groene Golven worden’. De voorlopige tussenstand: 1.500 ondertekenaars voor behoud van het kunstwerk, tegen ruim 400 voor sloop.

Blauwe Golven is misschien wel het grootste omgevingskunstwerk van Nederland. Wie Arnhem met de auto vanaf het zuiden binnenrijdt en de Rijn oversteekt, kan het niet missen: een golvende zee van witte en blauwe straatstenen op het Arnhemse Roermondplein.

Verwaarloosd

Beeldend kunstenaar Peter Struycken (1939) ontwierp Blauwe Golven in de jaren zeventig in opdracht van de gemeente, een kunstwerk als parkeerplaats, om de gebrekkige stedenbouwkundige situatie te verbeteren. Al jaren maakt het kunstwerk een verwaarloosde indruk.

Lees ook: Het onzekere lot van kunst op straat

De gemeente Arnhem wil het plein transformeren tot „een creatieve, groene plek”. Onlangs werd het ‘inspiratiedocument’ Creatieve Corridor gepresenteerd. Het plan is om de golven van het kunstwerk te behouden en de stenen deels te vervangen door struiken. Onder de viaducten, waar niets wil groeien, zijn een kiosk en schommels gepland. Zo moet een „ontmoetingsplek vol sport, kunst, cultuur en ambacht” ontstaan.

Struycken heeft op zich geen bezwaar tegen sloop van zijn kunstwerk, zegt hij. Wel eist hij dat Blauwe Golven dan in zijn geheel wordt gesloopt, en niet gedeeltelijk. Struycken: „Volgens de Auteurswet mag je kunstwerken wel in hun geheel weghalen, maar je mag ze niet aantasten.”

In het verleden heeft hij zich al eens juridisch verzet tegen gedeeltelijk sloop van een kunstwerk. Gezien de kosten en de rompslomp hoopt hij dat het in Arnhem niet nodig is om een advocaat in de arm te nemen.

Sloopdrift

De kunstenaar werd verrast door de handtekeningenactie die Arnhemmer Peter Nijenhuis opzette voor het behoud van het kunstwerk. Tal van kunstenaars en museumdirecteuren hebben de petitie inmiddels getekend. „Hartverwarmend”, zegt Struycken. Hij spoort de gemeente aan om zelf met een goed ontwerp voor het plein te komen. Dan zal blijken, voorspelt hij, „dat het nog helemaal niet zo makkelijk is om iets beters te verzinnen”.

De sloopdrift verbaast Struycken niet. Hij heeft de afgelopen vijftig jaar zo’n honderd kunstwerken in de openbare ruimte gemaakt. Daarvan zijn er nog slechts vijftien intact, zoals de computergestuurde verlichting voor de onderdoorgang van het Nederlands Architectuurinstituut (tegenwoordig Het Nieuwe Instituut) in Rotterdam.

Hij heeft een les geleerd, zegt Struycken. „Hoe officiëler de opdrachtgever, hoe kwetsbaarder het kunstwerk.” De gemeenteraad van Arnhem is zeker niet de enige lokale overheid zonder culturele belangstelling, stelt hij.

„Een enthousiaste wethouder geeft je een opdracht, en zijn opvolger breekt het weer af. De Wilders-mentaliteit regeert: kunst kost geld en moet dus weg.”

    • Arjen Ribbens