Opinie

    • Frits Abrahams

De tijdgeest tegen de PvdA

Alsof het me al niet zwaar genoeg viel om kwijnende PvdA-leden ondersteuning te verlenen, kwam de interviewer Diana Matroos me nog eens overwerk bezorgen. „Schandalig zoals Asscher door haar geroosterd werd”, meende mijn vrouw na het RTL4-debat. Ik zei dat ik het met haar eens was en liet het daar voorlopig bij, want je moet iemand kort na een traumatische ervaring niet lastig vallen met relativerende gedachten.

Maar na een nachtje slapen, waagde ik het er toch op. „Als Asscher de alertheid van Henk Krol had gehad, was het anders gelopen.”

„Makkelijk praten”, zei mijn vrouw. „Asscher was de eerste, de anderen wisten wat hun te doen stond.”

„Asscher wil te graag beschaafd en premierwaardig overkomen, daar win je de oorlog niet mee. Een week eerder was hij in het debat te vriendelijk tegen Buma en nu weer tegen een of andere opgefokte tante die zich bij haar RTL-bazen geliefd wil maken.”

Ze haalde haar schouders op. „Zo’n interview is maar een symptoom. De houding van die vrouw heeft met de tijdgeest te maken. De PvdA moet kapot, want de PvdA is de schuld van alles wat er mis is in Nederland. Asscher is niet te benijden, hij staat met de rug tegen de muur.”

„Maar hij heeft het wel zelf gewild. Niemand heeft hem gedwongen om Samsom te onttronen. Als de verkiezingsuitslag voor de PvdA bedroevend wordt, heeft hij nogal wat uit te leggen aan zijn achterban.”

„Ik heb altijd voor het aanblijven van Samsom gepleit, jij vond dat hij moest gaan”, wees ze mij terecht. „Maar het gaat me te ver om Asscher nu meteen af te branden. Het is een fatsoenlijke politicus. Vind jij Klaver en Pechtold zoveel beter?”

„Die hebben een gemakkelijker achterban: hogeropgeleiden. De PvdA heeft die ook, maar moet daarnaast ook nog eens de lageropgeleiden bedienen. Een deel daarvan wijkt uit naar rechts. Dat verklaart ook waarom de PvdA zich zo halfslachtig opstelt tegenover het populisme. GroenLinks en D66 durven dat veel ondubbelzinniger aan te pakken. Wilders heeft de afgelopen jaren meer last gehad van Pechtold dan van Bos, Cohen en Samsom sámen.”

Ze knikte. We dreigden het eens te worden, wat ook weer niet helemaal de bedoeling was, want het (samen)leven moet wel een beetje spannend blijven.

„Wat mij ook zo ergert”, zei ze, „is de houding van PvdA-prominenten die kort voor de verkiezingen openlijk hun partij afvallen. Nu weer Ella Vogelaar die zegt dat ze twijfelt tussen de PvdA, waarvan ze nog steeds lid is, en GroenLinks. Van je partijgenoten moet je het hebben!” Ze keek me indringend aan.

„Bedoel je dat ik ook te kritisch ben voor de PvdA?”, vroeg ik verbaasd.

„Je laat wel in het midden wat je gaat stemmen”, zei ze. „Nogal veilig, als je het mij vraagt.”

„Laat mij nog maar even zweven”, zei ik, „ik kan je wel zeggen op wie ik in ieder geval níet ga stemmen: Buma. Enge man, mogelijk nog enger dan Wilders. Wilders gelooft in zijn ideeën, Buma is een opportunist, hij schuift steeds verder naar rechts omdat hij daar electoraal gewin ziet.”

„Dus de PvdA moet niet met het CDA gaan regeren?”, vroeg ze. „Het zou ons huwelijk ernstig beschadigen”, waarschuwde ik.

    • Frits Abrahams