Recensie

Vechlustig Batmobile is van het keiharde doorrocken

Al meer dan dertig jaar is het Rotterdams/Bredase trio Batmobile een fenomeen op het gebied van psychobilly, de jaren tachtigvariant van rockabilly omkleed met horrorgruwel in teksten en presentatie. Ruiger dan de Stray Cats en met een menselijke schedel als totem op de contrabas werden ze beroemd van Zwitserland tot Japan. Als huisband van het Rotterdamse haarsnijderscollectief Schorem heeft Batmobile met dit eerste album in twintig jaar een reputatie hoog te houden op het gebied van stoere zang, twangende gitaren en over hun eigen snelheid struikelende ritmes. Tussen de vechtlustige stampers ‘Demolition’ en ‘Killmachine’ schuilt de essentie van dit driekoppige monster in de dampende rock van ‘Motherfuckin’ Hippie’, dat de vloer aanveegt met langharig ongeschoren tuig. Tolerantie is niet hun sterkste punt; keihard doorrocken tot aan het gaatje wel.

    • Jan Vollaard