Opinie

    • Carolien Roelants

Koning Salman gaat op reis en wat neemt hij mee?

Carolien Roelants is Midden-Oostenexpert en scheidt op deze plaats elke week de feiten van de hypes.

Foto Dita Alangkara/AP

Sommige dingen veranderen nóóit. De manier waarop Saoedische koningen reizen, bijvoorbeeld. Ik lees op het ogenblik The Poisoned Well, van BBC-journalist Roger Hardy, over de ontwikkeling van het Midden-Oosten na de Eerste Wereldoorlog. Hardy vraagt zich af of de huidige crisis de schuld is van de koloniale mogendheden – u weet wel, grenzen trekken langs een lineaal en zo. Ik trof daarin een hilarische passage over de ontmoeting in 1945 tussen de Amerikaanse president Roosevelt en Ibn Saud, de eerste koning van Saoedi-Arabië, in het Suezkanaal. Ze naderden elkaar op twee Amerikaanse oorlogsschepen, Ibn Saud op de ‘Murphy’ en Roosevelt op de ‘Quincy’.

„Terwijl de Murphy naderde, keek iedereen in het gezelschap van president Roosevelt als gehypnotiseerd naar het zowel majestueuze als bizarre schouwspel. Op het dek, dat was bedekt met kleurrijke tapijten en waar een enorme tent van bruin canvas schaduw verschafte, zat op een vergulde troon een grote man met een zwarte baard in een Arabisch gewaad. Hij werd omringd door woest uitziende, donkere mannen op blote voeten, in soortgelijk tenue, met een zwaard of dolk gestoken in een met goud beslagen gordel. Achterop de Murphy graasden schapen op een afgezet stuk dek.”

Bedenk, dat waren zeven van de 100 schapen die op de kade stonden te wachten om als vers vlees onderweg te dienen. Maar dat ging de commandant van het schip te ver.

Ibn Sauds zoon, de huidige koning Salman, huurde op bezoek in Washington in september 2015 een heel hotel af, vol met gouden stoeltjes en rode lopers. Maar dat valt in het niet bij zijn huidige manier van reizen op toernee door Azië. Salman heeft 1.000 man gezelschap bij zich en 459 ton bagage, waaronder twee goudkleurige roltrappen (om uit zijn vliegtuigen en in moskeeën op zijn reisroute te komen).

Zijn zeven vliegtuigen hebben hem inmiddels in Maleisië en Indonesië gebracht – hij heeft nu een weekje vakantie op Bali. Daarna gaat hij nog naar Brunei, Japan, China en de Maldiven.

Saoedi-Arabië lonkt al een tijd naar Azië – ze zeggen wel dat ze hun beste vriend van het eerste uur, Amerika, ook onder Trump vertrouwen. Maar dit glitterbezoek zegt iets anders, namelijk dat de Saoediërs het verstandig vinden op méér paarden te wedden. Niet alleen is Trump onberekenbaar, maar ook worden de Verenigde Staten door hun schalie-olie als olieklant steeds minder belangrijk. Japan en China zijn daarentegen grote importeurs, en potentiële investeerders.

Wat ik heel opmerkelijk vind: wat ik las over het vele Saoedische geld dat naar liefdadigheid en moskeeën in Indonesië gaat. Al tientallen jaren, en nu verheugde de minister van Religieuze Zaken zich op nieuwe bijdragen voor islamitische kostscholen en andere islamitische scholen als opbrengst van dit hoge bezoek. Nota bene, want wiens brood men eet, diens woord men spreekt, en het Saoedische islamitische woord is bijzonder intolerant. Als we het over poisoned wells hebben, dan is dit er wel een. Indonesië heeft al een extremisme-probleem. Ik zou zeggen, wat bezielt die minister?

    • Carolien Roelants