Recensie

De neopsychedelische geloofsbrieven van Temples

Wie nog twijfelde aan de neopsychedelische geloofsbrieven van de Engelse band Temples hoeft er hun song ‘Oh The Saviour’ maar op na te draaien. „Standing up like a wild impala…” zingt frontman en Marc Bolan-lookalike James Bagshaw in een duidelijke knipoog naar zijn Australische geestverwanten Tame Impala. Temples bedient zich van een soortgelijk palet aan breed uitwaaierende zweefmelodieën met naar de hemel reikende falsetzang. Hun muzikaal escapisme knipoogt naar The Beatles, The Kinks en Pink Floyd, met name in het nummer ‘Roman God-Like Man’ dat van al die voorbeelden wel een heel of half citaat bevat. Het hypermelodieuze Temples laat op dit tweede album een elektronisch opgewekte orkestrale gloed neerdalen over mooie popliedjes als ‘(I Wanna Be Your) Mirror’ en ‘Certainty’, die een naïef flowerpowergevoel naar het heden transporteren.

Live: 14/4 Doornroosje Nijmegen, 15/4 Tolhuistuin Amsterdam.

    • Jan Vollaard