De trouwe investeerder die de Telegraaf wil redden

Guus van Puijenbroek

Grootaandeelhouder Guus van Puijenbroek krijgt het Telegraaf-gevoel met de paplepel ingegoten. Waarom ontketende juist deze stabiele factor de overnamestrijd rond TMG?

Zo kenden ze hem niet. De 41-jarige Guus van Puijenbroek, grootaandeelhouder en lid van de raad van commissarissen van de Telegraaf Media Groep (TMG), geldt al jaren als de stabiele factor in het mediabedrijf. Kennissen en zakenpartners verbaasden zich dus dat uitgerekend hij in december met Mediahuis, de Vlaamse uitgever van onder meer NRC, een bod deed op alle aandelen TMG.

Het overnameplan kwam als een volslagen verrassing voor Frank Botman, de vermogensbeheerder van John de Mol die toen met investeringsvehikel Dasym zo’n 20 procent van de aandelen in handen had. „Ik wist niet dat het bedrijf te koop stond”, liet Botman optekenen.

De Brabantse textielfamilie Van Puijenbroek, met ruim 40 procent van de aandelen verreweg de grootste aandeelhouder van het concern, heeft TMG altijd gerund als een familiebedrijf. Guus zet de lijn van zijn vader Alexander door: betrokken aandeelhouderschap, met oog voor de lange termijn. De rust bewaren, is het devies van de familie die in 1951 het eerste forse pakket aandelen TMG verwierf.

Toch blijkt juist Van Puijenbroek een sleutelfiguur in de verhitte overnamestrijd rond TMG, die zondag uitmondde in de schorsing van de raad van bestuur. Wie is Van Puijenbroek? En waarom nam deze allerdegelijkste aandeelhouder zo’n destabiliserende stap?

Krantenman

„Guus heeft het hart van een courantier”, zegt Cees van Steijn, voormalig interim-topman van TMG. De meeste mensen in zijn omgeving noemen Van Puijenbroek een echte krantenman.

Veel meer laten ze niet los. De Brabantse familie, rijk geworden met een weverij in Goirle die al een eeuw lang vrijwel alle kleding van de Nederlandse krijgsmacht levert, is notoir gesloten. En haar omgeving respecteert dat. Van Steijn wil geen commentaar geven, omdat hij het niet gepast vindt als oud-bestuurder uitspraken te doen over een van zijn grootaandeelhouders. Sommige mensen willen wel praten, maar niet met hun naam in de krant.

Guus van Puijenbroek krijgt het Telegraaf-gevoel er met de paplepel ingegoten. Zijn vader was 37 jaar lid van de raad van commissarissen, vermoedelijk een record in Nederland. Familie-uitjes gingen steevast naar de drukkerij in Amsterdam. Op de basisschool deed Guus een spreekbeurt met een drukplaat uit de drukkerij om uit te leggen hoe kranten worden gemaakt.

Van Puijenbroek heeft een rustig karakter, zeggen zakenpartners en kennissen. Niet de stereotiepe joviale Brabander. Hij heeft een sterk rechtvaardigheidsgevoel en een grote liefde voor de natuur. In zijn vrije tijd is hij onder meer penningmeester van kleiduifschietvereniging Pull, een van de oudste in Nederland.

„Degelijk” en „down to earth”, zo wordt de familie Van Puijenbroek omschreven. Een voorbeeld van die doe-maar-gewoonmentaliteit: terwijl welgestelde families hun kroost vaak naar chique business schools in het buitenland sturen, volgt Guus na zijn studie economie in Leuven een managementopleiding aan een doodgewone hogeschool in Brussel.

Het was niet vanzelfsprekend dat hij het stokje van zijn vader zou overnemen. Pas toen zijn jongere broer een technischere kant op bleek te willen, kreeg Guus het voor het zeggen in de familie. Sinds zijn vader een stap terug deed is hij verantwoordelijk voor de twee beursgenoteerde ondernemingen waarin de familie belangen heeft: TMG en de technische dienstverlener Batenburg Techniek. Naast het in 1865 opgerichte textielbedrijf, waarvan de fabriek nog altijd naast het oude familiehuis in Goirle staat, exploiteert de familie Van Puijenbroek een investeringsmaatschappij, een vastgoed-, landbouw- en energiebedrijf én een landgoed dat zich uitstrekt van Tilburg tot de Belgische grens.

Lees ook Het gevecht om de Telegraaf wordt grimmig

Praktische marktkoopman

Marianne Zwagerman, publicist en oud-directeur van TMG, omschrijft Van Puijenbroek als „een praktische marktkoopman”. Zwagerman: „Het gaat hem altijd om wat een plan het bedrijf oplevert in harde euro’s en minder om winstpercentages. Hij zit er niet in als aandeelhouder die per se rendement wil zien, maar omdat hij gelooft in het bedrijf.”

Wat heeft deze degelijke, rustige, marktkoopman ertoe gebracht het concern met hulp van buiten van de beurs te willen halen? Overhaast kun je de beslissing niet noemen. Mediahuis wilde TMG al overnemen in 2013, zeggen bronnen binnen het mediabedrijf. Guus van Puijenbroek neemt vervolgens het initiatief om serieus te gaan praten, ergens tussen 2013 en 2015.

Het klikt tussen Mediahuis en de familie Van Puijenbroek. Mediahuis is een familiebedrijf, gerund door twee welgestelde Belgische families. Die rol ziet Van Puijenbroek ook voor zichzelf bij TMG. Bovendien kennen de Van Puijenbroeks, die in de omgeving van het Belgische Turnhout wonen, de Belgische families Leysen en Baert – de grootaandeelhouders van Mediahuis – al langer.

Mediahuis heeft bewezen te kunnen groeien in een kwakkelende krantenmarkt. Zo wist het concern in korte tijd de dalende oplage van de Gazet van Antwerpen tot staan te brengen. De reputatie van betrouwbare krantenuitgever die de kernactiviteit van haar krantenbedrijven verstevigt, maakt het in de ogen van Van Puijenbroek een ideale kandidaat om TMG in rustig vaarwater te brengen.

Maar daarnaast is er nog belangrijke factor. Een overname door Mediahuis en de familie Van Puijenbroek zou kunnen helpen om eindelijk de onrust te beëindigen waarmee de top van TMG al tien jaar kampt. Aandeelhouders Boekhoorn, Paarlberg en Frank Botman (de rechterhand van John de Mol) vochten de voorbije jaren in het openbaar ruzies uit. Het is een komen en gaan in de raad van commissarissen. Er komt een interim-topman en er volgen reorganisaties om de personeelskosten te verlagen. Hoofdredacteur Sjuul Paradijs moet begin 2015 het veld ruimen, omdat hij het niet eens is met de door de directie uitgestippelde koers. In een zwaar bekritiseerde radiodeal doet TMG grotendeels afstand van Sky Radio ten gunste van John de Mols Talpa.

Lees ook Sjuul bleef te lang schipperen

Daarom ziet oud-TMG-directeur Zwagerman het bod van Mediahuis en Van Puijenbroek vooral als poging om John de Mol buitenspel te zetten. De Mol, die in de overnamestrijd met 6,35 euro per aandeel het meest biedt voor TMG, probeert al jaren grip te krijgen op het concern. „Van Puijenbroek heeft kunnen zien hoe het hele management werd overgenomen door mensen van Talpa”, zegt Zwagerman. „Nu zegt hij eindelijk TMG ‘in een veilige haven’ te willen brengen. Hij heeft zich dus onveilig gevoeld, al die tijd dat De Mol zich met het bedrijf heeft bemoeid.”

Het is gissen naar wat de druppel was voor Van Puijenbroek om uiteindelijk in zee te gaan met Mediahuis, zegt Zwagerman. „Het is gezien de onrust in het bedrijf eigenlijk gek dat hij niet veel eerder heeft ingegrepen.”

    • Reinier Kist