Dj die in zijn vaderland niet mocht sterven

De laatste bladzijde Fabiano Antoniani had het voor elkaar gekregen van zijn werk als dj te kunnen leven. Tot hij een ongeluk kreeg waarbij hij blind en verlamd raakte. Na bijna drie jaar “leven in een nachtmerrie”, overleed hij vorige week zondag.

Fabiano Antoniani had van alles gedaan in zijn leven. Van het verkopen van verzekeringen en aandelen tot professioneel motorracen. Maar zijn hart lag bij de muziek. Als diskjockey was hij op z’n best, en hij was er gaandeweg in geslaagd van dat werk te leven. Hij reisde graag, en met zijn vriendin Valeria zat hij acht maanden per jaar in India om daar muziek te draaien. Als hij terug was, trad hij ook op in lokalen in het noorden van Italië.

Na een van die optredens in Milaan, in juni 2014, reed hij terug naar huis toen zijn mobieltje op de grond viel. Hij bukte zich om het te pakken en botste op een andere auto. Het ongeluk maakte hem blind en verlamd vanaf zijn nek.

Sinds een paar weken kent heel Italië dit drama. Want ‘dj Fabo’, zoals hij zich noemde, vocht in de laatste weken van zijn leven een publieke strijd uit voor het recht om te sterven, om zichzelf te mogen „bevrijden uit deze hel van pijn, pijn, pijn”, zoals de 40-jarige in een laatste filmpje zei. Een paar weken eerder had zijn vriendin namens hem een videoboodschap opgenomen voor president Mattarella, waarin hij vertelde dat hij allerlei therapieën had geprobeerd, maar zonder resultaat. „Ik ben altijd een erg levendige jongen geweest. Een beetje een rebel”, liet hij weten. Vrienden noemden hem uitbundig, bijna altijd vrolijk. Maar nu was het genoeg. Hij onderstreepte dat hij niet depressief was, maar zo niet verder wilde leven. „Alstublieft, laat me sterven. Ik leef in een nachtmerrie waar geen einde aan komt.”

Euthanasie is verboden in Italië. Al zeker acht jaar ligt er een wetsvoorstel in het parlement, maar behandeling daarvan wordt steeds uitgesteld. Het thema ligt te gevoelig, ook al omdat de Italiaanse bisschoppen fel tegen zijn.

Met hulp van een associatie die mensen wil helpen een einde te maken aan uitzichtloos lijden, is Antoniani vorige week zaterdag naar Zwitserland gegaan – een van de naar schatting 150 Italianen die dat jaarlijks doen. „Ik ben eindelijk in Zwitserland aangekomen, en helaas ben ik hier zelf gekomen en niet met hulp van mijn land”, zei Antoniani in een laatste videoboodschap.

Zondagnacht deelde Valeria haar verdriet op Facebook: „Ik zou willen dat er nooit een einde komt aan deze nacht.” De volgende ochtend drukte Antoniani op een knop die een dodelijke cocktail in zijn lichaam deed stromen. Hij overleed om tien over half twaalf.

    • Marc Leijendekker