Recensie

Fijnzinnige zang uit Letland

Lets Radiokoor maakt indruk door concentratie en verfijning

Foto Dace Bula

Een van de beste kamerkoren ter wereld is het, het Lets Radiokoor. Niet alle zangers zijn professioneel geschoold, maar daar staat een wereld aan sensitiviteit en kamermuzikale verfijning tegenover. Verklaring: in Letland wordt zeer veel gezongen, en Riga is een soort korenwalhalla.

Van de kwaliteit van het koor getuigen talloze cd-opnames voor Ondine, veelal ook gewijd aan Baltische of Russische componisten. Deze week is het koor op tournee door Nederland met vier brede programma’s– van Brahms tot Stockhausen.

Fijnsnarige samenzang

Het Lets Radiokoor excelleert in fijnsnarige samenzang, die in het diep religieuze openingsprogramma met actuele muziek van Pärt en MacMillan zowel te pas kwam als in de weg stond. In Pärts verstilde Nunc dimittis hoorde je aan de koorklank (luister na op Spotify) dat dit koor gespecialiseerd is in boventonen en microtonaliteit: veelkleurig en genuanceerd klonk dat, heel verfijnd van timbre.

Desolate kaalte

Pärts heftige Adam’s Lament kreeg een uitvoering die meer indruk maakte door de extreme concentratie en doorvoeldheid dan door intensiteit. Hier verlangde je soms naar een wat dramatischer geluid – al was de samenklank waar het Paradijs werd bezongen wel zeldzaam oorstrelend.

Interessant was de combinatie met James MacMillans compromisloze Seven Last Words from The Cross – een werk dat in de mix van tussen desolate kaalte, exotische melismen en tegen de kitsch aanschurkende vioolsoli in het Eli, Eli het meest overtuigde. Dirigent Kaspars Putnins straalt een zachtmoedige concentratie uit, waarin hij musici en zaal meetrok. In mate van afwerking speelt het prima strijkorkest Sinfonietta Riga in een iets andere divisie dan het Lets Radiokoor - een terzijde dat alleen voor dit programma relevant is. De overige drie programma’s van de Nederlandse tournee zingt het koor a cappella.

    • Mischa Spel