Recensie

Ed Sheeran blijft de meester van de romantische ballade

Slechte nummers staan er niet op zijn nieuwe album ÷ (Divide), hooguit liedjes die in hun uitvergrote emoties al te zoet of sentimenteel uitpakken.

Ed Sheeran is een vakman op het gebied van knap geconstrueerde popliedjes die hun doel raken bij een groot publiek. Anders dan in zijn confectiewerk voor en met Justin Bieber, Taylor Swift en One Direction veroorlooft hij zijn op zijn derde album ÷ (Divide) een persoonlijke, autobiografische invalshoek. In openingsnummer ‘Eraser’ rapt en zingt hij over de tol van de roem. In ‘Castle on the Hill’ mijmert hij over eenvoudiger tijden, op muziek die bijna letterlijk klinkt als U2’s ‘With or Without You’.

Zoet

Sheeran pleegt wel meer slimme citaten: de ballad ‘Perfect’ is een update van Eric Claptons ‘Wonderful Tonight’ en het Afrikaans getinte ‘Bibia Be Ye Ye’ (bonustrack op de Deluxe-editie) lijkt sprekend op Paul Simons ‘You Can Call Me Al’. Met zijn elektronisch geloopte gitaar in het middelpunt blijft Ed Sheeran de meester van de romantische ballade, soms met een armvol violen voor wat extra body aan zijn unieke mix van folk en r&b.

De liedjes zijn overwegend zoet en romantisch. Of wraaklustig, in ‘New Man’ dat afrekent met een rivaal in de liefde. Met de rustieke folkrap van ‘Galway Girl’ stuurt hij weg van een al te grote dosis zoetigheid, op een album dat met het aan zijn oma opgedragen ‘Supermarket Flowers’ schaamteloos sentimenteel durft te zijn. Slechte nummers zitten er niet bij; hooguit liedjes die in hun uitvergrote emoties al te zoet of sentimenteel uitpakken.

Luister hier het album ÷.

    • Jan Vollaard