‘Deed je het fout, dan was je een half uur uitgeschakeld’

De eerste baan

Mohammed Benzakour (45) plukte als kind rode pepers in de kassen van Zwijndrecht.  Die fysieke arbeid mist hij nu wel eens als schrijver.

Foto Daan Brand

‘Op handen en voeten kropen we door de aarde”, Mohammed Benzakour kijkt naar de rode peper in zijn handen en ruikt er even aan. De herinnering aan zijn eerste baantje komt langzaam weer boven. Hij moet een jaar of tien geweest zijn. Op zaterdagochtend stond hij voor zonsopgang al klaar op het balkon van de flat waarin hij woonde met zijn ouders en twee broers. Als het grijze busje voor kwam rijden en kort toeterde, rende hij vlug naar buiten en stapte in. Achter het stuur zat zijn baas, de Hindoestaans-Surinaamse ondernemer Badloe, handelaar in groente en fruit.

Samen met andere kinderen uit de buurt werkte Benzakour in een kas vol planten met rode en gele pepers. „Het was er gloeiend heet en als de zon scheen nóg heter.” Hij pakte een leeg kratje van de stapel en sleepte het achter zich aan terwijl hij onder de struiken kroop. „Ik weet nog dat ik overal jeuk had.”

Anderhalve gulden per kistje

Hij laat zien hoe hij de pepertjes in een draaibeweging moest plukken bij de steel. „Deed je het verkeerd, dan brak het kapje af en schoten de pitjes in je gezicht. Au, je was dan een half uur uitgeschakeld.” Een kleine ramp, want je wilde zo veel mogelijk kistjes vullen. Bovendien werd baas Badloe boos, omdat je zijn pepers verspilde.

Per kistje verdiende hij anderhalve gulden, op goede dagen vulde hij er tien. „Dan had ik op een dag vijftien gulden verdiend.” Hij kijkt verguld. „Weet je wel hoeveel raketjes je daar van kon kopen?” Pas veel later realiseerde hij zich dat hij werd uitgebuit. „Die meneer Badloe heeft echt goed geld gemaakt over de ruggen van Marokkaanse kinderen.” Overigens koos hij niet alleen voor kinderen omdat ze zo goedkoop waren. „Volwassenen zouden die peperplantjes met hun lompe lijven hebben vertrapt, wij konden er als kinderen gemakkelijker tussendoor.”

Lees ook ‘De eerste baan’ van vorige week: ‘Zoals je goede Franse wijn hebt, zo had je goede Zweedse porno’

Onbeperkt chocolademelk

Maar Mohammed was als kind gewoon heel blij dat hij kon werken. „Als kinderen uit Marokkaanse gezinnen kregen we geen zakgeld, nu kon ik eindelijk zelf ijsjes kopen.” Bovendien was meneer Badloe dan wel streng, maar ook heel aardig. Hij zette grote flessen chocolademelk neer voor de kinderen, waarvan ze onbeperkt mochten drinken. En als je je bezeerde kwam hij met een pleister. „Maar officieel was er natuurlijk niets geregeld, het was hartstikke zwart.”

Hard werken was het daar in de kassen, als hij ’s middags naar huis ging kon hij geen pepertje meer zien. Toch was het ook een onvergetelijke ervaring. „Ik heb daar geleerd dat je letterlijk moet zweten voor je centen. Aan dat arbeidsethos heb ik later nog veel gehad.” Nu hij als schrijver veel achter zijn computer zit, mist hij de fysieke arbeid weleens. „Ik ben nu alleen maar met mijn kop bezig.”

    • Adinda Akkermans