Opinie

Ook voor de honingzoete Trump staat het Amerikaanse belang voorop

Het was een opluchting. De Amerikaanse president Trump is niet noodzakelijk agressief of boosaardig, hij beheerst kennelijk ook andere registers. Donald Trump, zo bleek tijdens zijn eerste toespraak tot het Amerikaanse Congres, kan ook kalm vragen om samenwerking en grondrechten verdedigen.

Zijn eerste zinnen maakten al duidelijk dat hij en zijn speechschrijvers voor een andere toon hadden gekozen. Trump verwees naar het einde van Black History Month, waarbij elk jaar in februari op presidentieel verzoek stil wordt gestaan bij prestaties van Afro-Amerikanen. Hij veroordeelde de recente schennis van Joodse graven. Sober concludeerde hij dat de VS nog veel werk moeten verzetten als het gaat om burgerrechten . Trump hield die presidentiële toonsoort aan, maar dat betekende niet dat hij afweek van zijn politieke program. Ook voor de honingzoete Trump is Amerika het best gediend met een president die het Amerikaanse belang voorop stelt, zonder mitsen en maren. „Amerika stelt zijn eigen burgers op de eerste plaats”, heette het. En: „,Kunnen we Amerika weer werkelijk groots maken?” Dat betekent belastingverlaging voor bedrijven en de middenklasse, hogere militaire uitgaven en law & order om verpauperde binnensteden erbovenop te helpen.

Lees ook de analyse van onze correspondent Guus Valk: Trump matigt zijn toon bij het Congres, niet zijn boodschap

Het primaat van het eigen belang betekent verder: illegale migranten eruit, banen erin. Dus gaat die muur aan de Mexicaanse grens er komen en krijgen bedrijven die banen naar het buitenland verplaatsen het aan de stok met de president. Trump herhaalde dat de VS te veel aandacht voor de wereld hadden en te weinig voor zichzelf: terwijl 6 miljard dollar naar het Midden-Oosten ging, verkommerde thuis de infrastructuur.

Het buitenland kwam vooral ter sprake als kostenpost en als tegenpartij in handelsverdragen die alleen maar Amerikaanse banen hebben gekost. Trump onderstreepte dat hij achter de NAVO staat en dat de band met Israël hecht is. Hij kondigde opnieuw de strijd aan tegen de terroristen van de radicale islam.

De stokebrand van de verkiezingscampagne, van Twitter en van de ronduit naargeestige inaugurele rede ging nu schuil onder een presidentieel vernis. Was dit learning on the job of een truc? Na de agressieve aanpak van niet-Trumpgezinde media, na de onhoudbare immigratiestop voor moslims en na beledigingen aan het adres van bevriende naties is er voldoende reden voor achterdocht. Maar kennelijk is Trump vatbaar voor advies en kalmerende invloed. Dat zegt nog niets over zijn beleid. Maar de stijl van de president telt ook.