Opinie

    • Mirjam de Winter

Tevreden roker

In plaats van in de kroeg, ben ik tegenwoordig wel zo’n drie keer per week ergens in een Rotterdams ‘damplokaal’ te vinden. Ze schenken er (helaas) geen alcohol, maar ik hang er graag aan de bar voor een (gratis) proeverijtje van vloeibare nicotine. Je kunt kiezen uit tientallen flesjes met verschillende smaken en nicotinegehalte, die voor zo’n proeverij allemaal voor je op de bar worden uitgestald. Je inhaleert eens diep, blaast wat kringetjes damp de lucht in en wisselt vervolgens je bevindingen uit met andere ‘damptijgers’ aan de bar. Hartstikke gezellig. Terwijl we samen dikke wolken stoom de ruimte inblazen, bespreken we als kenners de tabaksblend van bijvoorbeeld de ‘Country’, ‘Blackjack’, ‘Harvest’ en ‘Keen Tobacco’. Die we hier en daar te zoet, te scherp of teveel naar drop of sigaren vinden smaken. Soms komt het damplokaal tijdens zo’n proeverij zo blauw te staan dat passanten verbaasd voor het raam blijven staan. We laten ze maar, want eindelijk zijn we als lotgenoten onder elkaar, zonder te worden uitgelachen of weggehoond. Want ja, het ziet er misschien belachelijk uit met die rare apparaten aan ons mond, maar we ruiken weer fris, veroorzaken geen overlast met onze geurloze dampen en we voelen ons er in ieder geval zelf veel gezonder bij. Bovendien is het nog hip ook.

In Rotterdam is het elektrisch roken nog in opkomst, maar in New York is het al jaren een enorme trend namelijk, vooral onder millennials. De klassieke openingszin „Heb je een vuurtje?” is daar inmiddels vervangen door „Do you vape?”

In mijn omgeving zijn ze overigens minder enthousiast. Collega’s kijken me meewarig aan als ze vanachter mijn computerscherm van die stiekeme rookpluimpjes omhoog zien komen. Jammer, want niks is lekkerder dan roken tijdens het tikken van een stukkie, dat zouden zij zich toch ook nog moeten kunnen herinneren? Helaas vatte mijn e-smoker vorige week plotseling vlam in mijn jaszak en werd door de redactie besloten dat het maar eens afgelopen moest zijn. En dus sta ik – met mijn nieuwe ‘Avatar’ – weer gewoon buiten, voor de deur, tussen de echte rokers.

Ook krijg ik van vrienden, familie en collega’s steeds weer nieuwe onderzoeksresultaten toegestuurd waaruit zou moeten blijken dat het roken van elektrische sigaretten mogelijk toch schadelijk is. En toen ik laatst op een feestje stond te dampen met mijn elektronische sigaret nog aan een snoer in het stopcontact omdat ik tegelijkertijd mijn batterij wilde opladen, werden er filmpjes gemaakt die op social media verschenen. „Hilarisch…, Mirjam aan het infuus!”, luidde het onderschrift.

Laat ze maar lachen, al sta ik nog zo voor gek en ben ik weer net zo verslaafd als vroeger, voorlopig ben ik een tevreden roker. Net als dertig jaar geleden rook ik zelfs weer in bed (alleen in het weekend overigens). Met een mok koffie erbij en de zaterdagkrant op schoot. Meelijwekkend misschien, maar zo zalig en nostalgisch.

(@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.

    • Mirjam de Winter