Column

Krols programma drijft op bizarre metaforen

Hij heeft niet zo veel met cijfers, Henk Krol. De voorman van 50Plus wil voor ouderen opkomen zonder zijn ideeën cijfermatig te onderbouwen. Dat bewees hij al door zijn verkiezingsprogramma niet door te laten rekenen door het Centraal Planbureau. En goed, zijn optredens van afgelopen week zijn ook niet echt aan te voeren als bewijsstuk voor zijn rekenkwaliteiten.

Een stokpaardje van Krol is dat zijn partij wil dat de pensioenen geïndexeerd worden. Je hoeft hem niet te vertellen dat het verhogen van de rekenrente dan ook meteen betekent dat als de jongeren van nu straks met pensioen mogen, hun uitkering tot wel 30 procent lager uit kan vallen.

Feiten staan de praatjes die Krol als waarheid aan zijn achterban wil verkopen alleen maar in de weg. Daar heeft hij een oplossing voor gevonden. Hij verschuilt zich achter metaforen.

Lees ook dit interview met Henk Krol: ‘We heten toch niet voor niks 50Plus?’

Een maand geleden legde hij in Buitenhof uit waarom pensioenen prima omhoog kunnen, aan de hand van het appelboomgaardvoorbeeld. Zijn logica werkt als volgt. Je kunt de huidige gepensioneerden niet vragen slechts de helft van de appels te eten en de rest te bewaren tot over twintig jaar.

Nee, als je die appels die er toch al zijn nu plukt, kun je in de toekomst weer nieuwe appels plukken. Want die appelbomen blijven immers appels geven. En als je bang bent dat er over twintig jaar onvoldoende appels aan de bomen hangen, dan moet je maar meer bomen planten.

Het is mij nog steeds niet duidelijk of hij daarmee bedoelt dat we maar meer geldmachines moeten bouwen om nieuw geld te drukken. Waar ik ook benieuwd naar ben, is of Krol daadwerkelijk denkt dat geld aan een boom groeit, en dat het verrot als je het niet gebruikt.

Wie hier geen genoeg van kan krijgen, moet eens op het YouTube-kanaal van de partij kijken. Rijen filmpjes vol metaforen, afgewisseld met een stem die instemt met wat Krol verkondigt en oproept om lid te worden van de partij.

Wat dacht u van deze: „Al vanaf de eerste dag dat dit kabinet aantrad, werden ouderen als een kip kaalgeplukt. Vervolgens werd ons ook nog eens een poot uitgedraaid. En nu volgt een tweede poot. Je zou denken dan stopt het wel, een kip heeft maar twee poten. Maar met dit kabinet weet je het maar nooit.”

De man die volgens de peilingen flink kans maakt om straks een rol van betekenis te spelen in de Tweede Kamer, gebruikt dit soort metaforen als onderbouwing voor ideeën die jongeren direct in de portemonnee raken.

De potentiële achterban is groot. Het Centraal Bureau voor de Statistiek maakte vorige week bekend dat de vergrijzing de grootste verschuiving heeft veroorzaakt in het electoraat sinds 2012. Er zijn dit jaar 850.000 jongeren die voor het eerst een vakje op het stemformulier mogen inkleuren. Maar ongeveer een kwart van de stemgerechtigden is 65 jaar of ouder. Die groep wordt steeds groter, terwijl het aantal stemgerechtigden in de leeftijdsgroep van 35 tot 65 steeds kleiner wordt. Over twee jaar is de helft van de volwassenen net zo oud als de partijnaam van Krol.

De groep die het meest te lijden heeft onder de ideeën van Krol, die hij overigens deels deelt met de SP en de PVV, mag voor een deel nog niet eens stemmen. Hun (groot)ouders mogen dat wel. De vraag die zij zich moeten stellen voordat ze een keuze maken is of hun eigenbelang boven dat van hun (klein)kinderen moet staan.

Lamyae Aharouay werkt als redacteur bij BNR. @LamyaeA