Recensie

Bloederig afscheid van superheld Wolverine

Logan is Hugh Jackmans afscheid van een iconische rol die hij negen films lang speelde. Een bloedige, meedogenloze affaire.

Ook superhelden – sorry: supermutanten – worden oud. Zie Wolverine (Hugh Jackman), die in Logan als een zieke oorlogsveteraan door de woestijn hobbelt en zijn pijn en schuldgevoel wegdrinkt. Een gedoemde held: introvert, ziek, humeurig. Suïcidaal ook, maar met zijn overlevingsinstinct en onverwoestbare skelet wil het met het sterven niet zo vlotten.

Logan is Hugh Jackmans afscheid van een iconische rol die hij negen films lang speelde. Een bloedige, meedogenloze affaire: sinds het succes van Deadpool vorig jaar weet studio 20th Century Fox dat superheldenfilms voor alleen volwassenen mogelijk zijn. Dus tuimelen de hompen vlees over het doek en roept zelfs de deftige professor Xavier (Patrick Stewart) „fuck”. Anders dan het zwartkomische Deadpool, mikt Logan evenwel op de gravitas van Batmanfilm The Dark Knight (2008). Dat lukt gedeeltelijk.

Hugh Jackman is blij dat hij afscheid neemt van Wolverine. Lees het interview.

Logan speelt zich af in een trumpiaanse dystopie anno 2029, waar jongeren „USA! USA!” tierend langs een Mexicaanse muur cruisen. Wolverine/Logan heeft de strijd tegen het onrecht gestaakt: hij is limousinechauffeur in El Paso en verzorgt diep in de woestijn zijn halfseniele mentor, supertelepaat Charles Xavier. Zonder dempende medicijnen richt diens brein grote verwoestingen aan: er zijn hints over een ramp in Westchester, waar Xavier kindmutanten leerde hun krachten te controleren.

Lees ook: Wolverine is de populairste X-Man

Alle hoop is vervlogen: wat rest is het geheime wapenprogramma en de foute geleerde die van kindmutanten superwapens wil maken. Zo moet de onwillige Logan zich naast opa Xavier al snel over het ontsnapte elfjarige meisje Laura X-23 ontfermen, zijn half-kloon. Waarna dit disfunctionele mutantengezin richting Eden wordt gejaagd, een veilige haven in Canada die al dan niet bestaat. Met in de achtervolging X-24, Logans gewetenloze kloon die zijn woede externaliseert.

Logan, relatief zuinig met digitale effecten, drijft zijn tragische psychologie op de spits: Xavier als kribbige alzheimerpatiënt met lucide momenten, Wolverine die elke intimiteit zo extreem afwijst dat de emotionele dynamiek met ‘dochter’ Laura steeds opnieuw verzandt in norsheid en ontgoocheling. Dat is vrij verfrissend, maar wordt helaas gecombineerd met een plot die bekende X-Men-elementen opgorgelt, nu met extra bloed en ingewanden.

    • Coen van Zwol