Recensie

Sosa en Keita zoeken verbanden in melodie

Terwijl de piano het muizentrappetje beklimt, trippelt de kora naar beneden. Halverwege komen de toetsen en de snaren elkaar tegen, doen een dansje en vervolgen hun weg. Het spel van de Cubaanse jazzpianist Omar Sosa en Senegalese koraspeler Seckou Keita op Transparent Water is licht, tinkelend als waterdruppels. De banden tussen Cuba en Afrika, die de laatste jaren muzikaal zeer vaak worden aangehaald, worden nu eens niet gezocht in ritmes, maar in melodie. Dat Keita en Sosa worden bijgestaan door Aziatische muzikanten zorgt ervoor dat dit album niet meer om locatie draait, maar om een zoektocht naar gedeelde ervaring . Het werkt vervreemdend om in Another Prayer de Chinese sheng (een blaasinstrument) en de Japanse koto-snaren te horen. Maar het album als geheel is te licht, een basispuls als ankerpunt ontbreekt zodat het fijn wegdutten is, maar de dromen weer vervliegen bij het ontwaken.