Regelaar Tichelaar redt zich telkens, maar er wringt wat

Jacques Tichelaar, commissaris van de koning in Drenthe

Weer kwam Tichelaar in opspraak, om vermeende belangenverstrengeling. Een affaire te veel, vinden politici in Drenthe nu.

Jacques Tichelaar (64) is een regelaar met een tomeloze inzet voor de Drentse belangen. Een kordaat en vasthoudend bestuurder met een groot netwerk. Zo omschrijven diverse bronnen de Drentse commissaris van de koning.

De stijl van de PvdA’er, jarenlang actief in de onderwijsvakbond en daarna Tweede Kamerlid, is ‘stevig erin gaan’ om een aanvaardbaar compromis in de wacht te slepen. Partijgenoot Ferd Crone, burgemeester van Leeuwarden: „Hij is van de harde lijn. Maar dat past wel bij de stille Drenten. Die denken: dat heeft onze Jacques weer goed gezegd.”

Dankzij Tichelaars lobby bleven de gevangenissen in Veenhuizen en de Johan Willem Frisokazerne in Assen open. Ook bleef de rechtbank voor Assen behouden. Door zijn voortvarendheid konden Drentse gemeenten in 2015 het beoogde aantal asielzoekers snel opvangen.

„Tichelaar is heel direct,” zegt het Drentse SP-statenlid Wim Moinat. „Hij is niet makkelijk te vangen en heeft overal een verklaring voor. Die vind je dan geloofwaardig, ook al voel je dat er iets niet klopt.”

Zoals nu met de onthulling dat Tichelaar zijn schoonzus Karin Klinkenberg een provinciale opdracht zou hebben toegeschoven. De Drentse Staten houden woensdag een debat over de kwestie. Zaterdag berichtten de Volkskrant en het Dagblad van het Noorden dat Tichelaar zich had bemoeid met wie de klus voor herinrichting van Huize Tetrode (een herenhuis in Assen) zou krijgen. In een mail, die beide dagbladen via een beroep op de Wet openbaarheid van bestuur konden inzien, stond dat Tichelaar zijn schoonzus had genoemd. Tegenover RTV Drenthe ontkende Tichelaar dit zaterdag nog. „Die mail is niet correct vertaald.”

Nu geeft de commissaris in een brief plus feitenrelaas aan Provinciale Staten toe dat hij haar naam wel degelijk heeft gegeven. Statenlid Ko Vester (SP) vindt dat Tichelaar daarmee de schijn van belangenverstrengeling op zich heeft geladen en de Drentse politiek heeft geschaad.

Een zweem van nepotisme was er eerder in 2013; Tichelaar zou zich toen hebben bemoeid met de onderhandelingen van zijn zwager, een horecaondernemer, met de gemeente Coevorden. Die zwager claimde 1,5 miljoen omdat de gemeente afspraken niet zou zijn nagekomen. Tichelaar zou druk hebben uitgeoefend om zijn zwager deels schadeloos te stellen. Nadat hierover ophef ontstond, beloofde Tichelaar dat hij nooit meer zou bemiddelen in zaken waar een familielid bij betrokken was.

Statenlid Marianne van der Tol (D66) vindt dat er te veel kwesties aan Tichelaar zijn gaan kleven. Ze noemt de fraude rondom gehandicaptensportorganisatie Eurochamps, waarbij Tichelaar beschuldigd werd bewijsmateriaal te hebben vernietigd, en Marplegate, een onderzoek naar ambtelijke fraude dat met omstreden methodes werd uitgevoerd. Onlangs kwam daar een miljoenenafboeking bij door Waterleiding Maatschappij Drenthe, waar de provincie een belang in heeft, op projecten in Indonesië. „Het is én, én, én”, aldus Van der Tol. „Drenthe komt elke keer negatief in het nieuws.”

Ook verwijt ze Tichelaar „onzichtbaarheid” bij het plotselinge ontslag van gedeputeerde Ard van der Tuuk (PvdA) vorig jaar. „Wij kregen geen antwoord op de vraag waarom hij weg moest.” Tichelaars rol bleef onduidelijk. „Er hoeft maar een weidevogel om te vallen of hij zit in Den Haag. Nu was hij niet aanwezig.”