Albumoverzicht: Greetje Kauffeld is tijdloos, Syd is rafelig en inventief

De muziekrecensenten van NRC beoordelen de nieuwe albums van deze week, met onder andere Omar Sosa & Seckou Keita en het requiem van Neukomm.

  • ●●●●

    Greetje Kauffeld: A song for you

    A song for you Jazz: Zestigjarige zangjubilea zijn zeldzaam. Greetje Kauffeld is dus uitzonderlijk. Op haar zeventiende, in 1957, debuteerde ze als zangeres bij het populaire radiodansorkest The Skymasters, en nu viert ze haar zestigjarig jubileum met de nieuwe album A song for you – een album dat het predikaat leeftijdloos verdient.

    Als altijd laat Kauffeld haar stem schijnbaar moeiteloos uit de diepte van de intimiteit opstijgen naar de ijlste hoogten. In songs uit het volwassen poprepertoire en enkele danig opgefriste standaardstukken uit de jazz wordt ze begeleid door haar vaste trio onder leiding van saxofonist en producer Jan Menu. Ook speelt Ack van Rooyen in een paar nummers mee op flugelhorn. Hun muziek smelt harmonisch samen met de vocalen van de zangeres, die zelf al decennia lang uitblinkt in een excellent evenwicht tussen tekst en muziek. Ze zingt niet alleen de noten, maar ook de betekenis van de woorden. Een toonbeeld van magnifieke muzikaliteit is het resultaat. Henk van Gelder

  • ●●●●

    Syd: Fin

    Fin Pop: Syd ‘The Kidd’ Bennett is een 24-jarige zangeres uit Los Angeles. Syd staat met één been in de veelkoppige rapcrew Odd Future, met één been in de jazzy soul-scene met haar band The Internet, én ze heeft een aandeel in de hedendaagse r&b, dankzij solo-album Fin. Hier legt ze haar volle maar licht-hese zangstem over een inventief raamwerk van beats en aanzwellende orgelklanken. In ‘All About Me’ is een opdringerig deuntje dat haar wil overstemmen, maar Syds zwoel zwenkende stem weet zich vrij te spelen, in deze subtiele melodie met zijn rafelige ondertoon.

    Meer dan bij andere r&b-albums, bijvoorbeeld het recente A Seat At The Table van Solange, leggen de producers van Syd (MeLo-X en Hit-Boy) een ruwe rand langs de klanken. Dat geeft een bijzonder tegendraads effect. Zo heeft Syd nog iets van haar rap-roots behouden. Hester Carvalho

  • ●●●●●

    Omar Sosa & Seckou Keita: Transparent Water

    Transparent Water Jazz: Terwijl de piano het muizentrappetje beklimt, trippelt de kora naar beneden. Halverwege komen de toetsen en de snaren elkaar tegen, doen een dansje en vervolgen hun weg. Het spel van de Cubaanse jazzpianist Omar Sosa en Senegalese koraspeler Seckou Keita op Transparent Water is licht, tinkelend als waterdruppels.

    De banden tussen Cuba en Afrika, die de laatste jaren muzikaal zeer vaak worden aangehaald, worden nu eens niet gezocht in ritmes, maar in melodie. Dat Keita en Sosa worden bijgestaan door Aziatische muzikanten zorgt ervoor dat dit album niet meer om locatie draait, maar om een zoektocht naar gedeelde ervaring . Het werkt vervreemdend om in Another Prayer de Chinese sheng (een blaasinstrument) en de Japanse koto-snaren te horen. Maar het album als geheel is te licht, een basispuls als ankerpunt ontbreekt zodat het fijn wegdutten is, maar de dromen weer vervliegen bij het ontwaken. Leendert van der Valk

  • ●●●●

    Nuria Rial & Valer Sabadus: Sacred Duets

    Sacred Duets Klassiek: Bijbelse drama’s op muziek kennen we tegenwoordig vooral in het Duits van Bach en in het Engels van tijdgenoot Händel. Maar de Italiaanse oratoria van rondom 1700 zijn nog goeddeels onontgonnen gebied. In steden als Napels, Bologna en Rome smokkelden componisten voor het eerst opera binnen in kerkelijke muziek, mede vanwege een pauselijke ban op het theater. Daar was muziek - vond het Vaticaan - geen specie tussen de stenen van het geloof, maar een opmaat tot zonde. Het dwong operacomponisten tot oratoria, tot Bijbelse thema’s. Maar hun bloed kroop waar het niet gaan kon.

    De ‘heilige duetten’ op het nieuwe album van sopraan Nuria Rial, countertenor Valer Sabadus en het Kammerorchester Basel zijn opera in disguise. De stukken hebben geen enkele band met de abstracte liturgie over vlees en bloed, maar ze zinderen van lichamelijk verlangen en sensualiteit. Zangers en orkest laten dat onderliggende vuur prachtig muzikaal gloeien. Joost Galema

  • ●●●●

    La Grande Écurie Et La Chambre du Roy o.l.v. Jean-Claude Malgoire: S. Neukomm: Requiem

    S. Neukomm: Requiem Klassiek: Sigismund Neukomm (1778-1858) heeft geen prominente plek in de muziekgeschiedenis. Toch gold de Oostenrijkse componist bij leven als een grote meneer, die in zijn tweede thuisstad Parijs een indrukwekkende hoeveelheid geestelijke muziek bij elkaar schreef. Als leerling van Haydn en Mozart-bewonderaar schoeide Neukomm zijn noten bij voorkeur op klassieke leest. Harmonische verbeeldingskracht en avontuurlijke instrumentaties laten horen dat hij tegelijkertijd niet doof was voor romantische nieuwlichterij. Neem zijn Marche funèbre voor blazers en koor, waarin een markant kwakende ophicleïde (een voorloper van de tuba) voor een scherpe flakkering in de kopersectie zorgt.

    Het op authentiek instrumentarium spelende La Grande Écurie Et La Chambre du Roy neemt de treurmars als opmaat voor het Requiem in c-klein . De zangers van het Choeur De Chambre De Namur weten wel raad met Neukomms dramatische tekstexpressie en zingen uitstekend in zowel de koor- als de solopassages. Joep Christenhusz