Commentaar

Wilders misbruikt veiligheidslek rond zijn persoon

Zelfs voor een B-film zou het scenario te goedkoop zijn. Politiemensen rondom, dan wel in het beveiligingsteam van de meest bedreigde politicus van het land die zelf in aanraking met justitie komen. Toch is dit in Nederland geen script maar de bizarre werkelijkheid die de afgelopen dagen stukje bij beetje naar buiten kwam. Met in de hoofdrol wederom Geert Wilders.

Het begon met het bericht over de agent van Marokkaans-Nederlandse afkomst, één van de verkenners uit de beveiligingseenheid van Wilders, die vorige week maandag was opgepakt wegens schending van zijn ambtsgeheim en witwassen van crimineel geld. Deze laatste verdenking is later weer ingetrokken. Wat blijft staan is de verdenking dat de betrokken agent vertrouwelijke informatie heeft gedeeld in de privé-sfeer. In het geval van de bescherming van Wilders is dit wel zo ernstig.

Eind vorige week kwamen hier nog de meldingen bij over twee andere agenten, eveneens betrokken bij Wilders’ beveiliging, die in oktober van het afgelopen jaar zijn geschorst in verband met een grootschalig witwasonderzoek. Onderzoek betekent vanzelfsprekend nog geen feiten, maar in een dermate hoog geprofileerde beveiligingsopdracht als die van Wilders roept dit toch de nodige vraagtekens op.

Die vraagtekens kunnen worden weggelaten bij de manier waarop de korpsleiding in communicatieve zin met deze kwesties is omgesprongen. Deze was gewoonweg knullig. Zeker in het laatste geval, waar Wilders zelf pas in een zeer laat stadium op de hoogte gesteld.

Hierbij moet worden aangetekend dat met de PVV-leider per definitie nauwelijks iets valt te regisseren. Maar juist daarom hadden Wilders’ terechte punten van kritiek over de gebrekkige wijze waarop hij is geïnformeeerd hem niet op een schaaltje moeten worden aangereikt.

Het middelpunt van deze verkiezingsstrijd die toch al selectief meedoet aan de campagne heeft nu een uitgelezen alibi om nog selectiever te zijn. Dat wil zeggen: nog verder weg te blijven van het publieke debat en door te gaan met zijn eendimensionale twitterberichten. Via dat medium laat hij in diverse berichten weten dat hij zich – ondanks garanties van het kabinet – niet veilig voelt.

De algemeen aanvaarde gedragsregel in Den Haag is dat in het openbaar zo min mogelijk wordt gesproken over beveiliging van politici en dat de betrokken politici zelf dit al helemaal niet doen. Hieraan laat Wilders zich niets gelegen liggen. Aanvankelijk reageerde hij nog opmerkelijk terughoudend, maar de laatste dagen vent hij zijn persoonlijke omstandigheden weer volop uit op Twitter.

Wilders had ervoor kunnen kiezen te zwijgen. Dat heeft hij niet gedaan. Daarmee laadt hij de verdenking op zich electoraal munt te willen slaan uit de situatie. Het wordt er allemaal niet frisser op.