Column

Doe uw witte jas aan

Beste Rob Geus,

Wij kennen elkaar niet. Toch zou ik u graag willen vousvoyeren omdat ik u regelmatig op televisie zie langskomen met een witte jas aan. Mannen in witte jassen dwingen bij mij al sinds mijn jeugd diep respect af.

U bezoekt keukens om te kijken of ze al dan niet schoon zijn. Dat is uw levenswerk.

Zo niet, dan wordt u pissig en sist u, meestal tegen een Chinees: „Hier word ik niet vrolijk van.” Een understatement. Gelukkig is het in sommige gelegenheden wel in orde, die krijgen dan een sticker. Die horecazaken lopen vervolgens als een tierelier, wat een enorme druk oplevert in de keuken, minder tijd om schoon te maken. Bon, daar gaat het nu niet over.

De reden dat ik u schrijf is een andere. Als één van de zeer weinige mensen bent u in de gelegenheid om Geert Wilders te interviewen. Man, man, man, wat zullen Jinek en Humberto jaloers op u zijn. Des te meer reden om een dringend beroep op u te doen.

Lees de brief die schrijver Daan Heerma van Voss vorige week schreef in de eerste aflevering van Betrokken Burgers: Met gebalde vuisten

Voor het oer-Hollandse SBS6 heeft u gesprekken met de lijsttrekkers. Ik zag een foto op uw Instagram. Geus tegenover Wilders. Zonder witte jas, maar in een keurige donkerblauwe trui en een spijkerbroek. Ik werd er niet vrolijk van, maar ik werd er ook niet niet-vrolijk van. Volgens mij is het moeilijk twee mensen te vinden die zo oprecht van iets kunnen walgen van iets als u twee. Ik heb u toch regelmatig kokhalzend een aflevering in een louche shoarmazaak zien afkondigen en ik neem aan dat u daarin in Wilders een goede sparringpartner heeft.

Ik heb u toch regelmatig kokhalzend een aflevering in een louche shoarmazaak zien afkondigen en ik neem aan dat u daarin in Wilders een goede sparringpartner heeft

Deze woensdag zag ik op internet al een fragment waarin u Geert Wilders interviewt over de ouderenzorg. U begint: „Eén verpleegkundige op acht demente ouderen.” Geert Wilders neemt onmiddellijk het woord en zegt dat hij er tranen van in z’n ogen krijgt.

Eerlijk is eerlijk, meneer Geus, dat is geen vraag, maar een voorzet. Zo werkt dat natuurlijk niet.

Ze zijn bij de PVV natuurlijk ook niet gek en daar zullen ze toch gedacht hebben: De al dan niet kritische talkshows laten we even gaan en bij nieuwkomer SBS6 kunnen we onversneden ons gedachtengoed uitserveren.

Maar zo bent u toch niet, meneer Geus? Als er iemand is die met z’n vinger over de oppervlakte kan strijken en kan zien dat het aangekoekt vuil is, dan bent u dat toch? Als er iemand is die weet dat een keuken niet kan draaien op één kok en de rest afwashulpen, dan bent u dat toch? Als er iemand is die ingevroren wereldbeeld kan onderscheiden van vers gedachtengoed, dan bent u dat toch?

Ik vraag u uw kritische blik in te zetten. U staat oog in oog met een kok, die weliswaar honderden reserveringen heeft staan, maar nog nooit één bord eten heeft uitgeserveerd. Doe uw witte jas aan, meneer Geus, denk aan uw levenswerk. En dan worden we er maar niet vrolijk van. Dat mag.

Succes,

Cabaretier Jan Jaap van der Wal en schrijver Daan Heerma van Voss schrijven beurtelings een brief naar iemand die in het nieuws is. Heeft u als betrokken burger een suggestie? Mail: betrokkenburgers@nrc.nl