De droombaan van Gert-Jan Segers

Wat is uw droombaan? NRC vraagt het deze campagne aan verschillende kandidaat-Kamerleden.

De Droombaan 4/12

‘Misschien is het kalfje naar mij vernoemd’

Gert-Jan Segers (ChristenUnie)

Verkiezingen. Wat is uw droombaan? NRC vraagt het deze campagne aan verschillende kandidaat-Kamerleden. Door Petra de Koning

Merlijn Doomernik

Gert-Jan Segers was een jaar of tien en samen met een vriendje zou hij de koeien van een boer de stal in jagen. Daar zouden ze worden gemolken. „Maar ze moesten door een ander weiland”, zegt Segers, „en daar stonden, helemaal achterin, twee stieren aan een ketting.”

Een flink deel van de koeien holde op de stieren af, de twee jongens konden ze niet tegenhouden. „Een paar van die koeien zijn toen gedekt. Misschien is een kalfje later nog wel naar mij vernoemd.”

Het was het eerste beroep dat hij voor zichzelf had bedacht: boer. Of hij zichzelf geen mislukte boer-in-opleiding voelde, op het moment dat de koeien ervandoor gingen? „Nee, ik voelde me wel ellendig toen ik de boer zelf zag: rennend door het weiland om de koeien bij de stieren weg te jagen. Hij was vriendelijk tegen ons, hij zei iets als: pech gehad.”

Segers woonde in die tijd met zijn ouders in Friesland en op zaterdag ging hij vaak helpen bij die boer. „Ik hooide, gaf de koeien eten, veegde de stal.”

In Lisse, waar hij is geboren, had hij als kleiner jongetje al een beetje geleerd om koeien te melken – bij de boer die naast hen woonde. „Het was moeilijk, ik denk niet dat ik er veel uit kreeg.” Thuis had hij een speelgoedboerderij. Maar ook soldaatjes. Het tweede beroep dat hij bedacht, was: militair. En later: dominee. Nog weer later: journalist. Dat deed hij een jaar, bij EO-radio, en daarna werkte hij voor een christelijk studiecentrum in Egypte. „Maar de vrijheid die je hebt als boer, om alles zelf te doen, dat is wel mooi. Dat vind ik nog steeds.”

Bekijk de foto’s van alle andere droombanen

Met dank aan Heerlijkheid Groot Weede in Hoogland.