Na het afgeslagen bod van Kraft Heinz moet Unilever nu beleggers tevreden houden

Het Vervolg

Kan Unilever-topman Paul Polman relaxen nu Kraft Heinz is afgedropen? Nee, hij moet een manier bedenken om zijn aandeelhouders te behagen.

Voor nu heeft Paul Polman, de topman van Unilever het goed geregeld. Hij zei ‘nee’, en Kraft Heinz, dat zijn bedrijf wilde overnemen, trok zich niet veel later gedwee terug. Daarmee was de grootste overname van een Nederlands bedrijf ooit – in dit geval van maker van onder meer Calvé-pindakaas, Unox-rookworst en Andrélon-shampoo – binnen twee dagen van de baan.

Zo vanzelfsprekend is dat niet. Achter het bod op het Brits-Nederlandse Unilever zat onder meer het Braziliaanse private-equitybedrijf 3G, één van de eigenaren van Kraft Heinz en een firma met een meedogenloze reputatie. Polman is de eerste topman in zijn branche die 3G Capital ‘verslaat’ in een publieke overnamestrijd, zo schrijft Financial Times.

De Britse zakenkrant bracht het nieuws over de voorgenomen overname vrijdag naar buiten. Zondagavond maakten de bedrijven gezamenlijk bekend dat het niet doorgaat – een beslissing waar Kraft Heinz „vriendschappelijk” mee instemt.

Maar kan de 60-jarige Polman nu rustig gaan genieten van dit succes?

Lees ook dit artikel over de stukgelopen overname van Unilever door Kraft Heinz: Gewaagde overnames? Dan is er een beurshausse

Zijn aandeelhouders zouden een premie van 18 procent ontvangen, als de overname zou slagen. Op zijn minst, want de 143 miljard dollar die Kraft Heinz bood, was nog maar het openingsbod. Nu moet Polman aan zijn beleggers laten zien dat Unilever (53 miljard euro omzet, 170.000 werknemers) zelfstandig inderdaad beter af is. En zijn aandeelhouders ook.

De marges van bieder Kraft Heinz, eigenaar van bijvoorbeeld Heinz-ketchup, Philadelphia-roomkaas en pap van Brinta, zijn „extreem hoog”, zegt analist Joost van Beek van Theodoor Gilissen. „Dat zet beleggers wel aan het denken.”

Eerder voelden bedrijven die een mega-overname tegenhielden de noodzaak hun beleggers tegemoet te komen. Van Beek noemt Heineken als voorbeeld. In 2014 wees de brouwer een overnamebod van de Zuid-Afrikaanse concurrent SABMiller af. „Je moet als Heineken dan toch iets terugdoen”, zegt Van Beek. „Heineken beloofde een jaarlijkse stijging van de winstmarge met 40 basispunten.”

En ook de aandeelhouders van PostNL, dat een overname door het Belgische Bpost vorig jaar resoluut weigerde, kijken uit naar een goedmakertje. Op z’n minst eindelijk weer eens dividend, bijvoorbeeld.

Hersenkraken

Paul Polman en de rest van de Unilevertop zullen ongetwijfeld ook bekijken of ze hun aandeelhouders op de een of andere manier blij moeten maken, denken analisten. Over een vorm van compensatie gaat hoe dan ook „gehersenkraakt” worden, zegt analist Van Beek.

Een voor de hand liggende manier om de winst te verhogen, is besparen op de kosten. Maar daar wás Unilever al mee bezig. Polman introduceerde vorig jaar voor het hele bedrijf ‘zero based budgeting’. Een managementmethode – ook erg populair bij 3G Capital – die geld spenderen ‘ontmoedigt’. Elke uitgave moet geanalyseerd, verdedigd en goedgekeurd worden. Op die manier wil Unilever onder meer geld besparen op het aanzienlijke marketingbudget – 13 tot 14 procent van de omzet, zegt analist Robert Jan Vos van ABN Amro. In totaal wil het bedrijf 1 miljard euro besparen.

Ook beloofde Unilever eind vorig jaar de winstmarges te verhogen. Tot en met 2019 moet de winstmarge elk jaar 0,4 tot 0,8 procentpunt toenemen. Een verdubbeling: voorheen was dat 0,2 tot 0,4 procentpunt. „Voor Unilevers doen een agressieve aanpassing”, zegt Vos.

‘Bakken, koken en smeren’

Een andere vorm om aandeelhouders te plezieren is een bedrijfsonderdeel voor veel geld te verkopen. De opbrengst daarvan zou Unilever, in elk geval gedeeltelijk, mooi aan aandeelhouders kunnen uitkeren. De tak die spreads zoals margarine verkoopt, zou bijvoorbeeld een kanshebber zijn. Deze tak groeit al jaren niet meer en is in 2015 ondergebracht in een aparte divisie: ‘Bakken, koken en smeren’. Om „snelle besluitvorming” te bevorderen, zei Unilever destijds. Zo’n aparte divisie verkoopt ook makkelijk.

Wellicht, zo suggereert financieel persbureau Bloomberg, wil Kraft Heinz alsnog wel een of meerdere voedingsonderdelen kopen, en zo alsnog een stukje Unilever binnenhalen.

Het lijkt of beleggers nog wel rekening mee houden met zo’n stap. Na het overnamenieuws vrijdag schoot de koers van Unilever naar een kleine 45 euro, maar na het afketsen bleef die maandag hangen rond de 42 euro. Dat is nog altijd hoger dan de 39,50 euro die het aandeel vóór het overnamenieuws waard was. Mogelijk denken beleggers dat de mislukte overname nog tot iets anders lucratiefs leidt.