Op Lesbos

In het donker sta ik patiënten in te schrijven. Onrust heerst in het vluchtelingenkamp, steeds meer mensen weten de medische post te vinden. Drie grote gespierde mannen uit Mali komen op me afgelopen en praten druk in onnavolgbaar Frans. Klungelig in het donker probeer ik hen in te schrijven. Overduidelijk zijn ze het niet eens met wat ik doe, ze kijken mij indringend aan en overleggen. Ik voel me niet op mijn gemak, maar ze lopen weg. Kort daarna keren ze terug. Gelijktijdig verschijnt een andere, nieuwe patiënt. „Attention”, roept een van de drie mannen en hij haalt een zaklamp tevoorschijn, die had hij gehaald om mij te helpen.