De Thuiskok: mannelijk of gezond?

Ik heb nooit begrepen waarom er kookboeken zijn voor mannen of vrouwen. Los van het gegeven dat mannen gemiddeld meer calorieën nodig hebben dan vrouwen, zijn verschillen gebaseerd op foute vooroordelen. Ik ken genoeg vrouwen die een grote sappige hamburger willen of die alles grillen op de barbecue. Ik ken ook zat mannen die vegetarisch zijn of het liefst (rauwe) vis eten. Desondanks komen er geregeld boeken uit die zich wenden tot een van de sekses. Zo vonden Annemieke de Kroon en Alice van Nieuwenhuizen het tijd voor een gezond kookboek voor mannen en dus werd onlangs Lekker makkelijk – het kookboek voor mannen gepubliceerd. De Kroon en Van Nieuwenhuizen zijn foodies: ze gebruiken pitten, zaden, boekweit, kokosolie en allerlei soorten erwten, en ze maken er in simpele recepten salades, crackers, granola en pannenkoeken mee. Het jammere is dat ze aan het welbekende aanbod van gezonde recepten weinig toevoegen. Frieten van vergeten groenten, een oosterse schotel met bonen, een pizzabodem van courgette, ik heb het allemaal al eens in een ander boek zien staan. Je zo specifiek richten op mannen betekent dat je op een of andere manier moet refereren aan de vooroordelen over wat mannen eten. Of je speelt er vol op in, of je probeert er een draai aan te geven. De auteurs proberen vooral dat laatste: er staan barbecuegerechten in, maar dan wel van gezonde portobello-‘steaks’ en gegrilde tempehdriehoekjes. Er zijn zogenoemde ‘mannendiners’, maar ik vraag me af wat er mannelijk is aan een bonenrisotto of stamppot. Zo zijn er wel meer gerechten waarbij die vraag zich opdringt. Dat doet niets af aan de recepten, maar waarom zou je het dan nog een kookboek voor mannen noemen? Het lijkt er sterk op dat De Kroon en Van Nieuwenhuizen willen dat hun mannelijke lezers hetzelfde gaan eten als zij, en in dat geval is dit gewoon een gezond kookboek. Ik denk wel, net als de auteurs, dat er een groep mannen is die minder ongezond wil eten, maar bij wie de culinaire bagage ontbreekt om daar iets aan te doen. Dit kookboek richt zich slim tot hen. Een aantal vondsten, zoals de datemenu’s, zijn ook best leuk. Maar om als man toch op één vooroordeel in te haken: doe dat hoofdstuk over gezonde groentesmoothies voor onderweg alsjeblieft weg. Daar willen we niks mee te maken hebben.