Geen junkmail, dankzij de Partij voor de Dieren

PvdD Het gaat de Partij voor de Dieren niet alleen om de dieren, zeggen aanhangers. „Het valt heel erg mee met dat one issue-gehalte.”

De PvdD-Kamerleden Thieme (rechts) en Ouwehand vierden eind 2016 het tienjarig bestaan van hun partij. Foto Phil Nijhuis/Hollandse Hoogte

Het is een opmerkelijk curriculum vitae voor een activist bij de Partij voor de Dieren: Jan-Peter Cruiming (51), zakenman, miljonair en eigenaar van de internationale vacaturesite Jobbird. Woonachtig in het Gooi, maar hij legt ook maandelijks 20.000 euro neer voor een appartement in Manhattan. Hij is lijstduwer van de PvdD. En hij sponsort de partij. Voor hoeveel wil hij niet zeggen.

Cruiming hád een lange staat van dienst bij de VVD. Maar die partij schrapte hem twee jaar geleden als lid, wegens zijn betrokkenheid bij de Partij voor de Dieren. „Ik heb dat laten lopen”, zegt hij zelf. „Ik vond het eigenlijk zielig gedrag van de VVD.”

Cruiming is vegetariër vanaf zijn 12de. „Mijn moeder wilde toen één dag in de week geen vlees eten, dat was zielig voor de dieren. Maar toen ben ik helemaal gestopt. Want als het één dag zielig is, dan de andere dagen ook.” Hij voorspelt minstens een verdubbeling van het aantal zetels voor zijn partij, die nu twee Kamerleden heeft. „Ik zie het hier in het Gooi ook in mijn vriendenkring. Ik kom er steeds meer tegen die op de Partij voor de Dieren gaan stemmen. Omdat ze zien dat geld alleen niet gelukkig maakt.”

In de politieke barometer van Ipsos staat de PvdD op winst: 4 tot 5 zetels. De PvdD-sympathisant kijkt ook, meer dan de gemiddelde kiezer, naar GroenLinks, de SP en, in mindere mate, naar de PvdA, zo blijkt uit onderzoek van Ipsos. Een groot deel van de potentiële PvdD-kiezers stemde in 2012 ook al op die partij (32 procent). Een kwart van de huidige aanhang is overgestapt uit het PvdA-kamp.

Zoals Bart Groen (65). Hij was afgelopen maand in Alkmaar aanwezig bij de presentatie van De kanarie in de kolenmijn, een financieel en ecologisch manifest van lijsttrekker Marianne Thieme en lijstduwer Ewald Engelen, hoogleraar financiële geografie. Groen is van huis uit PvdA’er en was jarenlang actief in de lokale politiek van Alkmaar. Hij twijfelt nog tussen GroenLinks en de Partij voor de Dieren. „Maar de PvdA doet voor mij niet meer mee. En het valt, wat mij betreft, heel erg mee met dat one issue-gehalte van Thieme.”

Ook Lisa Dekker (25) en Steven Bult (24) horen in Alkmaar bij de twijfelaars. Lisa stemt sinds 2010 op de PvdD. „Maar ik twijfel nog wel. Ik weet nu wat Thieme vindt van vrouwenemancipatie. Maar ik mis de aandacht voor mensen met een handicap.” Haar vriend Steven is er ook nog niet uit: „Het wordt de Partij voor de Dieren, GroenLinks of Artikel 1.”

Circusdieren

De gebroeders Robert en Pieter Kruijff, ook in Alkmaar van de partij, runnen samen de Stichting Leeuw. Dat is een opvangcentrum voor tijgers en leeuwen en inmiddels ook een ‘tussenstation’ voor afgedankte circusdieren. Zo kregen ze te maken met de PvdD. Want die partij had ervoor gezorgd dat er inmiddels een verbod op wilde circusdieren is. „Dat verbod ging in, maar er was voor die dieren niets geregeld”, aldus Robert. „Daar zijn wij wél mee bezig geweest, vandaar dat ik nu hier ben.” Hij weet nog niet of hij gaat stemmen. Zijn broer Robert weet dat inmiddels wel. „Ik stemde in 2012 VVD. Maar Thieme had hier inderdaad een goed verhaal.”

Miljonair en zakenman Cruiming haalt zijn schouders op als de PvdD een one issue-partij wordt genoemd. „De partij is bijvoorbeeld voor invoering van het basisinkomen. Dat was ik vroeger niet, maar nu wel. Want door automatisering gaan zó veel banen verdwijnen, dat je anders straks met miljoenen werklozen zit.”

In Amsterdam weet het enige PvdD-fractielid in de gemeenteraad, Johnas van Lammeren, succesjes binnen te halen. „We zijn hier druk met groene politiek en dierenwelzijn. Maar ook met het erfpachtstelsel.” Milieusuccessen waren er eerder al met een verbod op het oplaten van ballonnen. En het afschaffen van de nee-neestickers op de brievenbus. Straks moeten mensen expliciet toestemming geven voor reclame met een ja-jasticker. „Het duurt nog even, want de branche spartelt tegen”, zegt Lammers. „Maar het gaat gebeuren. En andere gemeenten zullen volgen.”