Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken eens in de twee weken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen

Bedrijfseconoom Pascal Visée (55, links-midden) zat 6 februari 1967 met zussen Nicole (63, jurist, links) en Marcelle (60, psycholoog) en broer Bas (53, advocaat) op de stoep voor het huis van tante Fien aan Kapellerpoort 16 in Roermond.

„Het was maandag, nog voor de carnavalsoptocht. Een dag eerder was deze al in onze woonplaats Heerlen geweest. De optochten waren het hoogtepunt. Mijn moeder was katholiek. Vader, wiskundeleraar, werd het na de oorlog. We gingen zondags naar de kerk en deden na carnaval ook aan de vastentijd. Ik voel nog het askruisje op mijn voorhoofd met Aswoensdag. Daarna moest veertig dagen lang, tot aan Pasen, het dagelijkse snoepje-voor-het-slapen-gaan in het vastentrommeltje; alleen op zondagen mocht je iets nemen. Wij hielden dat nog geen week vol. Alleen Nicole herinnert zich het biechten. Zij verzon zonden om de pastoor niet teleur te stellen. Voor de twee jonkies was de kerkgang coulanter. Het verhaal gaat dat mijn vader net iets hoger opsprong bij de geboorte van zijn zoons. En moeder werd horendol van mijn vele waarom-gevraag, zodat ik al op mijn derde naar de kleuterschool ging. De pijp in mijn mond benadrukt misschien dat vroegwijze. Ik straal tevredenheid uit als bebaarde kabouter. De kleding wisselde elk jaar. Onze neven en nichten waren ook indiaan of Mexicaan. Toen we ouder waren, liepen we mee in de optocht en dronken bier bij Bijsmans. Onze ouders zijn al lang overleden. Wij wonen boven de rivieren en vieren geen carnaval meer. Mijn zussen denken omdat de oer-carnavalswens – iemand anders zijn – is verdwenen. We zijn goed terechtgekomen. Het was fijn geweest als onze ouders ons nu zo konden zien.”

Zelf een foto insturen? Mail naar: opnieuweenfoto@gmail.com.