Cultuur

Interview

Interview

ANP

‘De pot was halverwege het jaar op, maar wij wisten helemaal niet wat de pot was’

pgb Een vader uit Rotterdam wil niet met zijn naam in de media omdat hij bij de zorg voor zijn autistische zoon financieel te afhankelijk is van de gemeente en repercussies vreest. Zijn zoon heeft zogeheten klassiek autisme. Daarvoor krijgt hij een persoonsgebonden budget van de gemeente vanuit de Wet maatschappelijke ondersteuning.

Tot 2015 werd de indicatie schriftelijk vastgesteld door een zorgverzekeraar en het budget uitbetaald door de verzekeraar. In het nieuwe regime is de gemeente verantwoordelijk geworden voor indicatie en vaststelling budget waarbij de SVB de zorgverleners rechtstreeks betaalt op basis van dit ‘trekkingsrecht’.

„De indicatie voor onze zoon liep destijds tot 1 maart 2015. Wij voorzagen problemen, dus meldden ons al halverwege december 2014 bij de gemeente Rotterdam. Was het mogelijk om een herindicatie te organiseren? Niemand wist wat. Ik heb van hot naar her gebeld. Mensen waren niet geïnformeerd bij de gemeente, ook niet geïnstrueerd. Er was nul komma nul ervaring, er was nul komma nul informatie. Het was één grote zoektocht. Voor ons, maar ook voor de gemeente. Ik heb uiteindelijk samen met iemand van het wijkteam achter een computer gezeten om uit te vogelen hoe we het pgb moesten aanvragen. Er was helemaal geen kennis over het proces bij de gemeente. Onduidelijk was welke formulieren er waren, wat er waar moest worden ingevuld. Uiteindelijk hebben we ergens een schatting gemaakt van het aantal uren hulp dat we nodig dachten te hebben, en dat werd overgenomen in de indicatie van de gemeente.

Zorgcontract

Wij hadden toen dus een indicatie en konden vervolgens een zorgcontract opstellen met onze hulpverleners. Daarbij was de indicatie voor ons leidend. Daar stond het aantal uren zorgverlening in die we konden krijgen. Maar die informatie bleek onvoldoende voor de SVB om uit te keren. We moesten wekenlang wachten. Wat bleek: de gemeente had geen toekenningsbeschikking/toekenningsbericht gestuurd. Dus dan is er formeel geen budget.

Toen die problemen eindelijk waren opgelost, kwam er een nieuw probleem. Halverwege het jaar bleek ons budget op. Maar wij hadden geen inzicht in het budget want wij hadden nog steeds geen toekenningsbeschikking. De pot was dus halverwege het jaar op, maar wij wisten helemaal niet wat de pot was. Wat wel duidelijk was: de SVB stopte met betalen. Wij hadden grote moeite om met de gemeente in contact te komen. Het duurde maanden. Uiteindelijk heb ik de gemeentelijke Ombudsman moeten inschakelen. Die gaf voor onze situatie driemaal een code rood – dat is vrij uniek, heb ik begrepen. Een ombudsman doet dat niet zomaar.

Bij de SVB moet je de juiste mensen kennen. Als je eenmaal een lijntje met iemand hebt, werkt het goed.

Na interventie van de Ombudsman kwam uiteindelijk de toekenningsbeschikking op tafel. Wat bleek: in het budget was een fout gemaakt. Er was vanuit gegaan alsof het budget voor een instelling was en niet voor een particulier. Wij waren dus uitgegaan van een verkeerd budget. Wij baseerden ons op de zorgovereenkomst met aantal uren zorg dat door de gemeente was goedgekeurd. Toen de gemeente achter deze fout was gekomen, heeft zij wel de SVB geïnformeerd maar ons niet. Het heeft al met al een maand of vier geduurd voordat wij achter deze fout waren. Het vervelende was dat we van de SVB geen spoedbetalingen kregen, want die redeneerde – terecht overigens – dat het budget op was.

Het gevolg was wel dat door al deze onduidelijkheid en door al het geschuif met budgetten nieuwe fouten ontstonden en de onduidelijkheid alleen maar groter werd. Op een gegeven moment stelde de SVB vast dat er 4.000 euro te veel is uitgekeerd, maar wij kunnen aantonen dat dit niet is gebeurd. Volgens ons is er ergens een rekenfout gemaakt. De SVB schakelde een incassobureau in, maar ik wist het incassobureau ervan te overtuigen, aan de hand van overzichten van de SVB zelf, dat de fout bij de SVB ligt. Dit akkefietje levert echter ook problemen op met mijn belastingaangifte, want die gaat uit van 4.000 euro aan extra genoten budget. Wij gaan echt niet iets terugbetalen wat we niet hebben gekregen. Zo nodig gaan we naar de rechter.

De juiste mensen

Bij de SVB moet je de juiste mensen kennen. Als je eenmaal een lijntje met iemand hebt, werkt het goed. Ze zijn ook heel bereidwillig. Ik had soms meer medelijden met de SVB-medewerker dan met mezelf. Mijn ervaringen met de gemeente zijn veel slechter, het gaat gemeenten duidelijk boven de pet.

Al deze problemen waren in 2015. In 2016 dachten wij dat de gemeente ervan geleerd had. Maar we zagen nauwelijks vorderingen. Als je ziet hoe er met privacygevoelige informatie wordt omgesprongen, dat is echt ongelooflijk slordig. Alles gaat maar heen en weer op de mail. De gemeentelijke Ombudsman heeft daar onlangs nog een vernietigend rapport over geschreven. De gemeente vraagt meer informatie dan nodig is, gaat onzorgvuldig om met gevoelige informatie. De Ombudsman noemde dat ‘zorgelijk’.

Als ik aan het wijkteam vraag: hoe is de procedure van de indicatie? Wat zijn de criteria? Dan krijg ik daar geen antwoord op. Dat is enorm knullig. De gemeente doet nu jaarlijks een indicatie. Zij kwamen onlangs bij ons thuis voor die indicatie. Ik heb toen vooraf allerlei informatie en dossiers aangeleverd omdat ik weet dat mijn zoon niet te lange gesprekken aankan. Ik heb vooraf gezegd dat het maximaal 15 minuten met hem mocht duren.

Dat werd een kruisverhoor van mijn zoon. Ze wilden zijn whatsapp-berichten op zijn telefoon bekijken om te zien hoe vaak hij contact had met mij of met hulpverleners. Ze wilden zelfs de inhoud van die berichten zien. Mijn zoon raakte in paniek. Halverwege het gesprek heb ik nog geprobeerd in te grijpen. Uiteindelijk heb ik de mensen van het wijkteam na drie kwartier mijn huis uitgezet. Ik heb hierover ook een klacht bij de gemeente ingediend en weer contact opgenomen met de gemeentelijke Ombudsman.

Schrijnend

Ik vermoed dat dit niet te maken heeft met individuele medewerkers van het wijkteam, maar echt met het uitgevaardigde gemeentebeleid om de aanvraag van een budget zo moeilijk mogelijk te maken. De procedure is niet duidelijk, de vragen zijn lastig te beantwoorden. Voor mij is het ook zeer belastend. Ik ben alweer drie keer langs geweest bij het wijkteam over de nieuwe indicatie, want de huidige loopt over een paar weken af.

Er is nog steeds geen duidelijkheid over hoe de nieuwe indicatie en dus het nieuwe budget voor mijn zoon eruitziet. Dat is ook schrijnend, want de continuïteit en stabiliteit van de zorg voor mijn zoon is heel belangrijk. Zijn stoornis is door een psychiater gediagnosticeerd, de medische indicatie is er gewoon. De indicatie via het zorgkantoor verliep destijds alleen schriftelijk. Dat is fraudegevoelig. Ik begrijp heel goed de noodzaak om er bij een indicatiestelling dieper in te duiken, maar de manier waarop de gemeente dat nu doet is ongehoord.”