Opgevoed: Hoe krijg ik meer contact met mijn puberzoon?

Elke week legt opvoedvragen van lezers voor aan deskundigen.

Illustratie Martien ter Veen

Moeder: „Ik krijg geen contact met mijn 14-jarige puberzoon. Hij is nooit een grote prater geweest, maar sinds zijn twaalfde krijg ik echt geen hoogte meer van hem. Hij zegt nooit meer dan twee woorden. Ik moet echt dingen uit hem trekken en dan nog krijg ik nauwelijks info. Het is net of hij een rookgordijn heeft opgetrokken. Als we samen zijn, voelt het bijna ongemakkelijk. Ik kom zelf ook een beetje zonder tekst te zitten.

„Hij onttrekt zich aan gezinsuitjes en is zoveel mogelijk de deur uit. Hij sport veel en heeft heel veel vrienden, maar ik vind hem niet vrolijk. Zijn cijfers zijn dramatisch. Hij is slim genoeg, maar hij werkt er niet voor. Ik moet wel eens op school komen omdat er incidenten zijn, maar ik kan er nadien niet met hem over praten. Toen ik zelf zo oud was, had ik een heel leven waar mijn moeder niks vanaf wist, drank, drugs, dat doet hij allemaal niet – denk ik. Hij woont de helft van de week bij mij en de helft bij zijn vader. Als hij hier is, hebben we best veel ruzie. Hij vindt dat ik hem te veel op zijn nek zit, roept: ‘Laat me met rust!’ En: ‘Hoe meer jij pusht, hoe minder ik ga doen!’

„Hoe krijg ik weer wat meer contact met mijn kind? Hoe kan ik het beste met hem omgaan? Moet ik hem met rust laten of toch steeds weer proberen hem bij het gezin te betrekken?”

Naam en woonplaats zijn bij de redactie bekend. De rubriek Opgevoed is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen. Wilt u een dilemma in de opvoeding voorleggen? Stuur dat naar opgevoed@nrc.nl. Ook reacties zijn welkom.

Wat vinden kinderen hiervan? Wij vroegen het ons kinderpanel:

Wat zeggen de deskundigen?

Contact forceren kan niet

Robert Vermeieren: „Contact forceren met een puber die niet wil, is een onbegonnen zaak, dat werkt alleen maar contraproductief. Het is de kunst om het juiste moment te pakken, kleine openingetjes te vinden. Ga daarbij in op wat hem boeit. Tegelijkertijd moet je je er als ouder van vergewissen dat je kind niet de verkeerde kant op gaat. Houd contact met de school, de club of anderen die zicht op hem hebben. Soms is er iemand anders, een opa of oom die wel toegang heeft. Stimuleer dat. Belangrijk is dat moeder goed contact houdt met vader. Vaak loopt dat na een scheiding moeilijk. Als dat zo is, dan kan het helpen om te investeren in de afstemming. Voor moeder is het enorm lastig. Thans zit er niks anders op dan haar zoon afstand te laten nemen. Weet: vaak is het tijdelijk en draait het bij als de puberteit eruit groeit.”

Ga fietsen of wandelen

Marga Akkerman: „Als je een puberzoon aan de praat wilt krijgen, helpt het als je samen iets doet, zoals een eindje fietsen, de hond uitlaten, samen afwassen. Dus vooral niet aan tafel zitten en elkaar moeten aankijken. Uw zoon is waarschijnlijk een binnenvetter, dat wil zeggen: iemand met een rijk gevoelsleven die moeite heeft om dat onder woorden te brengen. Vandaar maar twee woorden. Ook kan hij uw vragen opvatten als controle, en die wil hij niet. Maar voor medeleven met emotioneel moeilijk situaties is hij vast wel gevoelig. Daarover uit zichzelf beginnen is voor hem simpelweg te moeilijk. Dit alles vraagt van u dat u zich probeert voor te stellen hoe het is om in zijn schoenen te staan. Dat vertelt u hem vervolgens. Het geeft geen garantie op een reactie, maar de kans op gevoelsmatig contact is dan wel groter. Dus u kunt beter ophouden met vragen stellen, en begrip tonen. ‘Ik mis je natuurlijk wel, maar ik snap ook dat je graag naar je vrienden wilt.’ Op een dag betaalt zich dat uit in beter contact.”