Commentaar

Ontslag veiligheidsadviseur

Witte Huis niet ongenaakbaar, maar Trump wekt weinig vertrouwen

De chaotische start van de regering-Trump bereikte deze week een nieuw dieptepunt met het vertrek van veiligheidsadviseur Michael Flynn en nieuwe onthullingen over contacten tussen team-Trump en Rusland.

Het ontslag is een afgang voor Flynn én voor de president. De veiligheidsadviseur is de rechterhand van de president voor veiligheidsvraagstukken en hij ontleent zijn invloed aan nabijheid tot de baas. De invloed van de veiligheidsadviseur, een functie gecreëerd aan het begin van de Koude Oorlog, varieerde, maar was vaak aanzienlijk. Bekende namen als Henry Kissinger en Condoleezza Rice gingen Flynn voor; sommige voorgangers raakten betrokken bij duistere zaakjes.

Flynn moest al na 24 dagen opstappen omdat hij, voor de inauguratie van Trump, met de Russische ambassadeur in Washington heeft gesproken over sancties. Flynn zou in de gesprekken gesuggereerd hebben dat Trump de sancties, opgelegd door Obama, weer ongedaan zou maken. De toenmalige minister van Justitie bracht Trump op de hoogte van de inhoud van de gesprekken die bij Amerikaanse inlichtingendiensten bekend waren. Onduidelijk is of Flynn alleen handelde of in overleg met anderen, mogelijk de president zelf.

De relatie tussen de entourage van Trump en Rusland blijft, ook met het vertrek van Flynn, een schimmige affaire die het presidentschap van Trump verder kan beschadigen. Volgens Amerikaanse media had het campagneteam van Trump meer contact met Rusland dan tot nu bekend was. Die aanhoudende onduidelijkheid zorgt voor wantrouwen in Washington en in de toch al niet ontspannen relatie tussen de VS en Europa.

Het ontslag van Flynn heeft ook een goede kant. Flynn verkettert de Islam, is een aanhanger van complottheorieën, ziet zichzelf graag als non-conformist én had in de aanloop naar Trumps presidentschap vaker contact met Rusland. Flynn was dus een groot risico – dat is nu weg.

Het ontslag bewijst ook dat er nog steeds correctie van buitenaf op het Witte Huis mogelijk is. In dit geval hadden inlichtingendiensten en journalisten een corrigerende invloed, eerder botste Trump op de rechterlijke macht. Ook onder Republikeinen neemt de roep om onafhankelijk onderzoek naar de Russiche connecties toe.

Intussen draait de wereld door, met een autocratische president, die zijn eigen huis niet op orde heeft. Vooral is verontrustend dat de man die Amerika veilig wil maken zich omringt met veiligheidsrisico’s, het niet al te nauw neemt met veiligheidsvoorschriften en steeds weer de verdenking op zich laadt dat hijzelf ook een risico is.