AZ kan klasseverschil niet overbruggen

Europa League

AZ verloor thuis in de eerste ronde van de knock-outfase kansloos van Olympique Lyon: 4-1. De Fransen waren oppermachtig.

Doelman Anthony Lopes van Olympique Lyon tikt de bal weg boven het hoofd van AZ-verdediger Rens van Eijden. Foto Peter Dejong/AP

Het was een onalledaags beeld, de spelers van Olympique Lyon die halverwege de donderdag een frisse neus haalden in de weilanden bij Akersloot. Verscholen in hun capuchons, telefoons in de hand, om na een blik op het water van het Limmergat weer terug te keren in hun hotel. Voetballers van de wereld, die na trips naar Sevilla, Turijn en Zagreb met ogenschijnlijke tegenzin door de Hollandse polder wandelden, getuige het filmpje op Lyons twitteraccount. AZ uit, het moest maar.

Andersom proefde je de opwinding wel. Wie begaan is met AZ kon uitkijken naar een thuiswedstrijd met extra cachet. Dampende lichtmasten in de avondmist, drommen mensen rond een uitverkocht stadion. Hoewel de prestige van de Europa League niet wegneemt dat Europees voetbal in Alkmaar wat lieflijks heeft. Vaders en zonen arriveren per fiets, terwijl tientallen toeschouwers keurig blijven wachten achter de agenten die het verkeer staan te regelen. De agenten: „Fijne avond allemaal.” De wachtenden: „Jullie ook.”

Maar fijn werd het alleen voor wie vrede had met een voorspelbare nederlaag. Olympique won, met 4-1, zonder dat de spelers van de Franse topclub zich daar bovenmatig voor hoefden in te spannen. Veel doelpunten, weinig sensatie. Getuigend van een verschil in klasse dat niet te overbruggen was. Niet in Alkmaar en volgende week evenmin in Lyon, doordat Olympique in de slotminuut nog een vierde doelpunt maakte dat AZ ertoe noopt om in Frankrijk minstens vier keer te scoren wil het de volgende ronde van de Europa League halen. Zelfs een 0-3 zege zal niet volstaan.

Het verschil in klasse was niet heel de wedstrijd zichtbaar. En vanuit het perspectief van Lyon hoefde dat ook niet. Zo nu en dan was er een bevlieging van creatieve individuen, die toesloegen op momenten dat spelers van AZ misschien wel dachten dat ze gelijkwaardig waren. Een optische illusie. Wie vaker op doel schiet, is niet per definitie aan de winnende hand.

Het verschil werd gemaakt door de spits Alexandre Lacazette van Lyon. Op het eerste gezicht een luie aanvaller, die hooguit sjokkend mee verdedigt. Maar één diepe pass, één versnelling, één blik op het doel en de bal lag achter AZ-doelman Tim Krul. Zo ging het bij de 2-0 en na een klein uur spelen ook bij de 3-0, waarbij hij om Stijn Wuytens rende en het publiek deed vermoeden dat diezelfde Wuytens een veel te trage mandekker was. Niet waar. Hij viel ten prooi aan een sluipmoordenaar, om met een spitsencliché te spreken.

AZ-coach John van den Brom vatte de avond treffend samen: „Wij hebben meer kansen gehad dan Lyon. Maar het feit dat zij vier keer hebben gescoord en toch minder kansen hebben gehad zegt alles.”

Het zei wat je op voorhand al kon bedenken: dat een Nederlandse subtopper niet is opgewassen tegen een Franse club die dit seizoen nog in de Champions League speelde en een ploeg heeft die volgens statistiekensites twee keer zoveel waard is als Ajax. In de Champions League werd Lyon derde, achter Sevilla en Juventus, boven Dinamo Zagreb.

Zeker, AZ bood aardig partij. Spits Wout Weghorst vocht stevige, vermakelijke duels uit met de boomlange Emanuel Mammana, die nog langer was dan hij, terwijl aanvallers Alireza Jahanbakhsh en Ilias Bel Hasani zich meermaals in kansrijke positie mochten wanen. Er zat meer in, zoals Van den Brom opmerkte, maar in dat geval had zijn defensie continu alert moeten zijn. Geweken was het gevaar geen moment.

Dat bewees het vierde doelpunt van Lyon. Terwijl de eerste toeschouwers alweer op de fiets naar huis zaten, sloeg Lyon nog eenmaal genadeloos toe. Na een sprint vanuit het middenveld stonden de Fransen met vijf spelers tegenover twee overgebleven spelers van AZ. De overmacht was te groot en resulteerde in een vierde treffer die het laatste beetje hoop wegnam.