Column

Patricia Paay en de schaamte

Vermoedelijk zat een meerderheid van de 1,4 miljoen kijkers zich diep te schamen toen Patricia Paay in Jinek haar hart uitstortte. Ze was kapot, dit was het ergste wat ze ooit had meegemaakt, haar leven zou nooit meer worden wat het was, „misschien ga ik zo de geschiedenis in”.

Geen aangename mededelingen voor degenen die gretig op haar seksfilmpje hadden geklikt en er later nog hartelijk om gelachen hadden. Het was toch minder leuk dan ze gedacht hadden.

Zo had iedereen reden om zich te schamen. Paay zelf die zich betrapt voelde in haar privéleven, degene(n) die haar vertrouwen hadden geschonden door het filmpje aan de openbaarheid prijs te geven, de website GeenStijl die samen met Dumpert het filmpje vertoonde, en de voyeurs thuis.

Bij GeenStijl hielden ze zich na Jinek groot, althans, zo groot mogelijk. Hoofdredacteur Pritt Stift liet weten: „We vinden het echt heel dapper dat Piesie Paay zo snel de mond alweer opendoet, in het warme bad dat NPO heet.”

Dat was GeenStijl geheel in stijl, maar toch zou het me niet verbazen als zelfs daar enig ongemak over de eigen rol is gevoeld. Bij GeenStijl kijken ze niet op een karaktermoord meer of minder, maar dit slachtoffer was wel heel erg weerloos geweest. Bovendien hadden ze het stevig in hun broek gedaan toen de advocaat van Paay druk begon uit te oefenen; het filmpje werd snel van de site gehaald. Nog steeds hebben ze veel te vrezen, want de schadeclaims zullen niet mals zijn en de kans op toewijzing lijkt me groot.

Alleen de verstokte volgers van GeenStijl en Dumpert zullen er niks van leren – die leren liever van Geert Wilders en Jan Roos. Daarom zijn er op deze sites zelfs na de uitzending van Jinek nog allerlei weerzinwekkende reacties te lezen.

Bij Dumpert: „Heerlijk om haar zo weg te zien kwijnen. Ik hoop dat ze er de rest van d’r leven pijn van heeft en langzaam en eenzaam sterft.” En: „Dat ze daar nu met een tranentrekkend verhaal een podium krijgt om huilie huilie te doen is ronduit walgelijk, maar ik had niets anders verwacht van extreem linkse programmamakers als Jinek, Pauw en/of DWDD.”

Zo zijn we weer thuis: in het warme bad van extreem-links dat GeenStijl en zijn volgers telkens in hun paranoïde angstvisioenen zien opdoemen.

Daar hoort ook de suggestie bij dat Paay er wel zelf belang bij zou hebben gehad om het filmpje te verspreiden. Is het gebrek aan voorstellingsvermogen of pure kwaadaardigheid? Jinek stelde Paay ook een vraag over dit vermeende belang, maar dat kwam meer voort uit journalistieke onhandigheid.

Het is merkwaardig. In radicaal-rechtse Nederlandse kringen kan men zich hevig opwinden over ‘allochtone’ criminaliteit die de burger bedreigt. Maar met evenveel overgave is men bereid een als ‘fout’ bestempelde burger zonder vorm van proces op de strontkar te hijsen en door het dorp te rijden. Lachen! Honen!

Opvallend is ook dat we ons erg druk maken – en terecht – over de mate waarin overheid en bedrijfsleven inzage afdwingen in ons persoonlijk leven, maar vrij onverschillig staan tegenover media die dat leven belagen met al dan niet stiekem gemaakte filmpjes, zelfs als ze zijn doorgegeven door chanteurs en andere malafide figuren.