Wat er gebeurde met hét roze mantelpakje

Na de moord weigerde First Lady Jacqueline Kennedy haar bebloede mantelpak uit te doen. Haar laatste groet aan Jack.

Natalie Portman als Jackie Kennedy naast de kist van haar man.

Het mantelpak dat First Lady Jacqueline Kennedy-Bouvier droeg toen haar man, president John F. Kennedy, uit haar leven werd geschoten, is historisch. Bij het pakje hoort Jacks bloed op de rok, plus Jackies beroemde weigering om zich om te kleden, met de woorden: „Oh no, I want them to see what they’ve done to Jack.”

Lees ook de recensie van ‘Jackie’: De weduwe die niet wilde wijken

Jackie Kennedy had als presidentsvrouw een persoonlijke modeontwerper: Oleg Cassini (1913-2006). Zijn aanstelling moest de kritiek ondervangen op haar evidente voorkeur voor niet-Amerikaanse, Europese, modeontwerpers. Cassini was het antwoord: geboren in Parijs, opgegroeid in Italië, maar al sinds de jaren 30 werkzaam in Amerika, waar hij begon als assistent van Edith Head. Zij was een legendarische filmkostuumontwerpster die onder veel meer verantwoordelijk was voor het imago van Grace Kelly in de films van Alfred Hitchcock.

De echte Jacqueline Kennedy in Dallas, 22 november 1963.

Cassini was goed voor ruim 300 van Jackies outfits, maar het roze bouclé-wollen mantelpak dat zij droeg tijdens het fatale bezoek aan Dallas was niet van hem. En ook al draagt het de signatuur van Chanel, het label was van de New-Yorkse modesalon Chez Ninon. Om de kritiek de wind uit de zeilen te nemen werden het roze pakje en het bijpassende hoedje daar in 1961 in elkaar gezet, op aanwijzing van en in samenwerking met het huis Chanel. Ook de stof, de vergulde knopen en de marineblauwe voering en garnering voor het mantelpak kwamen uit Parijs.

Laatste groet

Toen Jackie het op 22 november 1963 in Dallas droeg, was het pakje niet nieuw. Ze had het zes keer eerder in het openbaar gedragen, voor het eerst in Washington in 1961, en bijvoorbeeld ook bij het staatsbezoek aan Groot-Brittannië, in maart 1962. Dat ze het die dag in Dallas droeg, was volgens haar eigen zeggen op verzoek van Jack. Hij had er een speciale voorkeur voor: het stond haar „smashing”, vond hij.

Dat ze het de hele dag van de moord aanhield, krijgt daardoor een extra lading. Het ging om meer dan het tonen van het bloed. Het roze pakje symboliseerde de laatste wens van haar echtgenoot, het was haar laatste groet aan hem.

Het roze mantelpak is nooit gereinigd. Het is opgeslagen in een geklimatiseerde ruimte in de National Archives in Maryland, samen met de blouse, de bebloede kousen en de schoenen. Dochter Caroline Kennedy schonk alles in 2003, met de voorwaarde dat de outfit pas honderd jaar later, in 2103, bekeken mag worden.

De handschoenen ontbreken. En ook het hoedje is verdwenen. Het bestaat alleen nog op de foto’s. Niemand weet waar het is.