Recensie

Schurend gitaargeweld en eighties-nostalgie op festival Grauzone

Het festival, voor het eerst in het Haagse Paard van Troje, viert de ‘doem’-muziek uit de jaren tachtig.

Jehnny Beth van Savages Foto Andreas Terlaak

Martin Rev, de legendarische pionier uit de New Yorkse underground van ruim veertig jaar geleden, is inmiddels 69. Hij staat op het podium van het Paard van Troje, in Den Haag, graait zonder te kijken over de toetsen van zijn stapel keyboards en draagt zijn glimmende fetisjpak en spiegelbril met flair. Gretig zingend speelt hij soms bijna ‘gezellig’ te noemen uitvoeringen van de oorspronkelijk zo sinistere nummers van Suicide, het duo dat hij in 1970 oprichtte met de inmiddels overleden Alan Vega.

Een uur later zit zangeres Jehnny Beth, bekend van de Britse band Savages in een andere zaal achter de vleugel. Begeleid door zwaar bonkende akkoorden openbaart ze hier haar zielenroerselen, met heldere, theatrale stem, in solonummers. Zittend blijkt Beth, bij Savages bekend om haar stagediven en beweeglijke presentatie, al net zo charismatisch.

Lees het interview met Jehnny Beth: ‘Noem wat ik doe gewoon punk’

Zo waren twee eenlingen de smaakmakers van Grauzone, afgelopen zaterdag in Paard van Troje. Het festival, waarvan eerder drie edities in de Melkweg, Amsterdam, werden gehouden, viert de ‘doem’-muziek uit de jaren tachtig. Meestal gebeurt dat met reünies van oudere bands, maar nu ook met het verrassende optreden van de door de jaren tachtig geïnspireerde Jehnny Beth.

Uit allerlei landen komen de liefhebbers naar Grauzone, door de gangen en zalen van het Paard zwierven vele - oudere - bezoekers met nostalgisch getoupeerde zwarte haardos, de blikvanger van de Gothic-scene. Ze kochten lp’s op de lp-markt, keken films over overleden helden (Adrian Borland van The Sound) of zagen bands die onlangs weer opgericht zijn, zoals het aloude Chrome. Oorverdovend was het optreden van de (jonge) Zweedse zangeres Anna von Hausswolff en haar vijf muzikanten, bij wie een aantal slepende nummers uitmondde in een ijselijk bombardement van hoog aangehouden noten, gedragen door schurend gitaargeweld.