Column

De 3D-tv is op jonge leeftijd overleden

Foto: Magic Leap

Een treurig overlijdensbericht: de 3D-tv is dood en in besloten kring begraven. Elektronicafabrikant LG maakte afgelopen maand bekend geen 3D-televisies meer te willen produceren. Omdat veel andere tv-fabrikanten hun schermen bij LG afnemen, is het doek definitief gevallen.

Oud is de 3D-tv niet geworden. In 2010 werd het geïntroduceerd als De Ultieme Beleving: graaien naar de tv, wegduiken voor monsters, opgaan in een sportwedstrijd. Viel dat even tegen. Mensen hebben geen zin om met een brilletje op de bank te zitten. Slechte 3D-films zijn vermoeiend, goede 3D-films lang niet zo overrompelend als je zou hopen. Daarvoor is een bioscoopscherm nodig. En zelfs in de bioscoop trekt 3D geen volle(re) zalen meer.

De volgende hype is al in aantocht

Toch is 3D niet echt dood. Het is de zombie onder de kijktechnieken, die sinds de jaren vijftig de ene wederopstanding na de andere beleeft. De volgende hype is al in aantocht: brillen die 3D-beelden over de werkelijkheid heen projecteren. Augmented of mixed reality heet het. Denk aan Google Glass, maar dan voor beide ogen.

Microsofts Hololens biedt een spectaculaire vorm van mixed reality. Levende animaties wandelen over je salontafel, spreadsheets vliegen door de lucht. De beeldkwaliteit laat nog wel te wensen over en de huidige Hololens heeft nog het formaat van een brommerhelm. Niet iets waarmee je in de tram gaat zitten – Microsoft ziet de Hololens dan ook vooral als een trainingsmiddel voor scholen of werkgevers.

Magic Leap, uit Florida, ontwikkelt een mysterieuze bril die zowel de computer, de tv en de telefoon moet vervangen. Een massaproduct dat je laat ‘dromen met je ogen open’. Het bedrijf haalde 1,4 miljard dollar aan investeringen op, zonder prototype.

Sinds een paar maanden geeft Magic Leap demo’s aan huis, nog altijd door geheimzinnigheid omgeven. Verslaggevers die een kijkje namen, berichtten over de Toekomst van de Werkelijkheid, waarin nep niet meer van echt te onderscheiden is. Alsof de werkelijkheid nu niet bizar genoeg is.

Je moet een rugzak aan apparatuur meezeulen om het sprookje te beleven

Special effects

Wat scepsis kan geen kwaad. Van iemand die Magic Leap uitprobeerde hoorde ik dat het blikveld erg beperkt is, alsof je in een kijkdoos tuurt. Bovendien zit de brildrager vast aan kabels. Een stuk minder magisch dan Magic Leap ons voorschotelt.

Afgelopen weekend lekte via Business Insider een foto uit van Magic Leaps demoset: je moet een rugzak aan apparatuur meezeulen om het sprookje te beleven. De foto beaamt een verhaal dat techsite The Information eerder schreef over de technische tegenvallers bij het bedrijf. En, erger nog: een door Magic Leap verspreide video bleek volledig te zijn gefabriceerd door een special effects studio – nep dus. Prompt daalde de - fictieve - waarde van het bedrijf met twintig procent.

Het sprookje van Magic Leap mag dan doorgeprikt zijn, als deze techniek ooit draagbaar en betaalbaar wordt, willen we zo’n bril dan wél dragen? Het falen van de 3D-tv, de allergie voor Google Glass, de matige interesse voor virtual reality: allemaal aanwijzingen dat consumenten niet staan te springen om de realiteit uit het oog te verliezen. Verder kijken dan je neus lang is, daar draait het om. Zeker bij 3D.