Nuis haalt ook laatste goud binnen voor team-Orie

Voor het eerst in de historie van de WK afstanden werden alle klassieke onderdelen bij de mannen gewonnen door schaatsers uit één ploeg.

Kjeld Nuis na de 1500 meter tijdens het WK Afstanden. Foto Jerry Lampen/ANP

Coach Jac Orie sloeg op het middenterrein van de Gangneung Oval zijn armen om zijn assistenten Bjarne Rykkje en Sicco Janmaat. Hun schaatser Kjeld Nuis had zojuist de 1.500 meter gewonnen, op magistrale wijze afgerekend met de Russische titelverdediger Denis Joeskov: 1.44,36 om 1.44,73. Mooi dat Sven Kramer ook nog het brons pakte. Maar het meest bijzonder was dat voor het eerst in de historie van de WK afstanden - op de kalender sinds 1996 - alle klassieke onderdelen bij de mannen werden gewonnen door schaatsers uit één ploeg.

“Hier durf je van te voren niet aan te denken”, sprak Orie na afloop in de catacomben. Natuurlijk, de coach van Team Lotto-Jumbo kende in het verleden vaker successen. Hij won olympisch goud met Marianne Timmer, Mark Tuitert en Stefan Groothuis, wereldtitels allround en sprint. Maar dan deze vier dagen op de olympische ijsbaan van 2018: goud voor Jan Smeekens (500 meter), voor Kramer (vijf en tien kilometer) en Nuis (1.000 en 1.500 meter). En dan won Douwe de Vries ook nog eens goud met de ploegachtervolging.

“Je weet dat die gasten capaciteiten hebben”, klonk het met Haagse tongval. “Maar dat het er allemaal zo uitkomt in één weekend, dat is ongelofelijk.”
Een jaar voor de Spelen is duidelijk wie bij de mannen straks de favorieten zijn. “Dit is een heel traject geweest”, legde Orie uit. “De blauwdruk voor volgend jaar staat, voor 80 procent.” Kan het dan nog beter? “Je houdt altijd ruimte, per definitie kan het altijd beter.”

Orie betrok direct zijn hele begeleidingsteam in het succes. Want ook coaches Janmaat, Rykkje, fysio Nico Hofman en dokter Gé van Enst zijn er al jaren bij. “Ik kan me niets beters voorstellen. Ook onze sponsors zijn loyaal en stabiel. Ik ben echt apetrots op deze ploeg.” Volgens Orie is de onderlinge band tussen de schaatsers een extra wapen. “Hoe ze omgaan met elkaar, hoe ze elkaar helpen.”

Olympische Spelen

Nuis (27) bevestigde de woorden van zijn coach direct, na zijn tweede gouden medaille. “We helpen elkaar naar een hoger niveau en iedereen trekt ze gewoon binnen. We hebben alle medailles.” En hijzelf? “Ik had nog geen wereldtitels en nu heb ik er twee.” Na zijn eerste gouden medaille, zaterdag op de duizend meter, was er een last van zijn schouders gevallen. Zijn race tegen Joeskov was perfect. “Mijn beste 1.500 meter ooit.” En dan die huldiging. “Bij het Wilhelmus ging ik helemaal stuk.” De Olympische Spelen volgend jaar aan de Zuid-Koreaanse oostkust? “Laat maar komen. Dit is mijn favoriete baantje geworden.”

Bij de vrouwen ging de winst op de 1.500 meter net als eerder op de 1.000 meter naar Heather Bergsma. De Amerikaanse versloeg in de laatste rit in een spannend duel Ireen Wüst, die genoegen moest nemen met zilver. Bergsma opende razendsnel en kruiste direct over de winnares van de drie kilometer heen. Wüst knokte dapper terug maar had de laatste buitenbocht en kwam anderhalve meter tekort voor de winst: 1.54,09 om 1.54,19. “Het had net dertig meter verder moeten zijn”, treurde Wüst na afloop. En even later: “Misschien was tien meter al genoeg geweest.”

Toch was Wüst niet ontevreden over haar race. “Ik ben wel enigszins teleurgesteld, want ik kom hier voor een gouden plak. Maar ik ben op waarde geklopt. We reden allebei een heel goede rit, in de 1.54 laag. Daar kan ik mee verder. Maar het duurt verdikkeme nog een jaar voordat ik revanche kan pakken.” Met goud op de drie kilometer en de ploegachtervolging plus het zilver op de 1.500 meter waren de WK afstanden op de baan waar ze volgend jaar aan haar vierde Winterspelen begint “voor 90 procent geslaagd” volgens Wüst. “Drie keer goud was honderd procent geweest.”

Het brons op de schaatsmijl was voor de Japanse Miho Takagi, die in 1.55,12 Marrit Leenstra (vierde in 1.55,85) versloeg. Had Wüst liever 1.530 of 1.510 meter gereden om net iets hoger te eindigen, Leenstra had achteraf ook een origineel idee om toch succesvol te zijn. Want alweer eindigde ze op een toptoernooi net buiten de medailles. “Waarom maken ze geen podium met vijf plaatsen, dat is ook een piramide.” Titelverdedigster Jorien ter Mors ging in de slotronde kapot en finishte met de handen op haar benen als vijfde in 1.56,18.