Eet maar Marokkaanse shoarma, zei hij tegen zijn hond

De Zitting

Wie: Luul H. versus Michel B.

Waar: kantonrechter Amsterdam

Kwestie: schadevergoeding na hondenbeet

De mouwen van haar zwarte djellaba zijn uitbundig versierd met rode, gouden en witte sierstenen. Ze is van Somalische komaf, een tolk vertaalt haar woorden in de rechtbank. De vrouw, Luul, is gebeten door de pittbullterriër van Michel B., van wie ze nu schadevergoeding eist.

Je ziet Michel B. zo door het park lopen met zijn hond. Een kleine man met stekelhaar, gekleed in een lange zwarte jas zoals krakers die vaak dragen. Alleen is die van hem van een duur merk, Armani Junior.

Op een warme augustusdag in 2012 kruisten de paden van Michel en Luul. Zij was bij de reclassering in de Lutmastraat in verband met een werkstraf die ze moest uitvoeren. Waarvoor wordt tijdens deze zitting niet duidelijk. Michel B. woont in de straat en liep langs met de hond, die niet was aangelijnd. Hij maakte een praatje met wat jongens voor de deur, dat doet hij wel vaker.

Luul kwam naar buiten en „schrok van de hond”, zei ze in haar aangifte bij de politie. Een van de jongens zag haar schrikreactie en zei tegen Michel B. dat de vrouw bang voor zijn hond was. Toen hoorde zij – „Ik spreek heel weinig Nederlands maar kan het wel redelijk verstaan” – Michel B. tegen de hond zeggen: „Eet shoarma, Marokkaans vlees.”

De Somalische vrouw draaide zich om en probeerde snel terug naar binnen te gaan toen ze Michel B. hoorde roepen: „Niet rennen, mevrouw!” Ze zag hoe de hond achter haar aan kwam en voelde hoe die haar been pakte. Ze viel op de grond, de hond beet opnieuw, nu in haar onderbeen.

Na het incident kwam de politie bij Michel B. thuis. Daar constateerde een agent volgens B. dat het een „schat van een beest” was. De pitbullterriër zou zelfs nog op de schoot bij de agent hebben gelegen.

De vrouw liet ondertussen haar wonden verzorgen door een arts, maar die zijn daarna toch gaan ontsteken. Zo erg dat Luul niet zelf naar de huisarts kon. Toen die bij haar thuiskwam en de ernst zag, heeft hij haar alsnog in een taxi naar het ziekenhuis gestuurd. Ze heeft er littekens aan overgehouden.

Een knauwtje

Dat Luul gebeten is, staat vast. Maar volgens Michel B. is de vrouw daar zelf medeverantwoordelijk voor. Ze zou zó bang zijn voor honden dat ze naar de pitbullterriër schopte, die haar daarom beet.

„Ik zou me ook verdedigen als er naar me werd geschopt. Het was een knauwtje. Als een pittbull echt doorbijt, ziet ze er wel anders uit.”

De kantonrechter kan „nu en hier” niet vaststellen wie de waarheid spreekt, zegt hij tijdens de zitting. In het vonnis concludeert hij wel dat het verhaal van de vrouw („ik liep weg”) wordt ondersteund doordat ze aan de achterkant van haar benen gebeten is.

Er zijn daarnaast „geen aanwijzingen” dat zij zelf medeverantwoordelijk was voor het bijtincident, schrijft de rechtbank die er nog maar eens op wijst dat de hond niet was aangelijnd. „Dat een politieman heeft aangegeven dat hij de hond niet bang of agressief vond, doet daar niet aan af.”

De eigenaar is aansprakelijk voor de door de hond veroorzaakte schade. Hij moet het slachtoffer 823 euro en 80 cent betalen en de kosten van de rechtszaak op zich nemen. Net als in een eerdere rechtszaak over een bijtincident in deze rubriek, had de zaak voor de hond geen gevolgen.