Kramer wint in thriller van Bergsma

Zijn race van zaterdag biedt Kramer volop olympisch perspectief. “Ik ben op mijn best, precies op het juiste moment.”

Sven Kramer balt zijn vuisten tijdens tijdens de prijsuitreiking van de 5000 meter tijdens het WK Afstanden. Foto Jerry Lampen / ANP

Hoe Sven Kramer na zijn formidabele tien kilometer de rit na hem had beleefd van Jorrit Bergsma? “Niet. In de kleedkamer, zonder tv.” Natuurlijk had hij meegekregen dat zijn rivaal in de tussentijden aanvankelijk nog sneller was dan hij. “Ik dacht: mwah.” Ineens hoorde hij geschreeuw op de gang, van zijn coaches Jac Orie, Bjarne Rykkje, Sicco Janmaat. Van zijn ploeggenoot Douwe de Vries, die vanaf het middenterrein de trap af kwam rennen naar de kleedkamers. “Die gasten kwamen juichend, helemaal debiel, de kleedkamer in. Toen dacht ik: dit moet wel goed zitten.”

Maar wat had Bergsma het nog spannend gemaakt, de tien kilometer bij de WK afstanden op de olympische ijsbaan van Gangneung. Reed Kramer in de rit voor hem met 12.38,89 de tweede tijd ooit na het wereldrecord van de Nederlandse Canadees Ted-Jan Bloemen (12.36,30 in het hooggelegen Salt Lake City), een Nederlands record en een wereldrecord op laaglandbanen? Bergsma liet zich niet demoraliseren en counterde met een ogenschijnlijk eindeloze reeks rondetijden in de 29 seconden, ongekend snel op de langste afstand. Op driekwart van de race lag hij liefst 2,6 seconden onder de toptijd van Kramer. In de verte daagde een voor onmogelijk gehouden wereldrecord.

Misschien was Bergsma iets te enthousiast

Waar de Fries het lef vandaan haalde? “Je zoekt een rondetijd die je lekker kunt rijden”, legde Bergsma na afloop uit. “Een lange tijd liep het heel lekker. Maar misschien ben ik iets te vlot naar die rondetijden gegaan. Misschien was ik iets te enthousiast. Op een gegeven moment loopt het gewoon. Maar waarschijnlijk slaat het toch te veel op je poten.” In de laatste vijf ronde ‘stierf’ hij. Geen enkele macht meer in de benen. “Op het laatst liepen ze gewoon helemaal vol.” Slotronde 34,0, hij moest in 12.43,95 genoegen nemen met het zilver, voor de ‘bronzen’Duitser Patrick Beckert (12.52,76).

Alweer een ‘ultimate fight’ op de tien kilometer tussen de twee beste stayers ter wereld. Kramer tegen Bergsma is als een tennismatch tussen Roger Federer en Rafael Nadal. Zonde dat hun duel in de supersnelle Gangneung Oval plaats vond voor vrijwel lege tribunes. De twee Friezen streden ‘on top of their game’, zoals in het olympische seizoen 2014. Toen won Kramer uit geslagen positie de olympische kwalificatiestrijd in Thialf, om in Sotsji op waarde te worden verslagen door een meesterlijke Bergsma. Weer geen olympisch goud op de tien kilometer, na de verkeerde wissel in Vancouver 2010. Sindsdien zit er in zijn hoofd nog één heilig doel: goud op de tien in Gangneung 2018.

Zijn race van zaterdag biedt Kramer volop olympisch perspectief. Niet alleen prolongeerde hij zijn titel van Kolomna vorig jaar en behaalde hij na de vijf kilometer zijn tweede goud op de baan waar het volgend jaar allemaal moet gebeuren. “Het allerbelangrijkste is dat ik deze week, deze drie of vier dagen, beter ben dan ooit. Ik ben op mijn best, precies op het juiste moment.” En als Bergsma zijn reeks 29-ers wel wat langer had volgehouden?

“Ongeacht de uitslag, ook als Jorrit sneller zou zijn, was ik wel tevreden geweest met mijn rit. Dan breek ik natuurlijk de tent af, maar dat is ook sport.”