Column

Plakmeldpunt

Wilders’ gezicht is afgekrabd in Weesp. Bij het station is alleen zijn rechteroog over, tegenover het gemeentehuis alleen nog zijn mond, waar wat rafels aan wapperen. Niks fotoshoppen, moet iemand in dit keurige vestingstadje gedacht hebben, gewoon het plamuurmes erop! Er half overheen is steeds een VVD-poster geplakt. Heel normaal, of niet normaal?

In Leusden is juist de lokale VVD woest op concurrerende plakkers van de SP. Die lijmden zomaar drie van die zuurstokkleurige posters op één bord. „Ongeneerd”, twitterde een VVD-raadslid haastig. Aanplakken is oorlog, en het meest in staat van paraatheid zijn ze bij de Utrechtse SP. Die opende een heus ‘plakmeldpunt’. SP’ers kunnen in hun eigen buurt een verkiezingsbord ‘adopteren’. Dit moeten ze ‘dagelijks in de gaten houden’.

Is het zo erg? Ik vraag het de plakcoördinator, raadslid Michel Eggermont (SP). „Drie jaar terug maakte een lokale partij het wel heel bont”, vertelt hij. „Die plakte alle borden vol. Over de anderen heen. Stadsbeháng dus, in plaats van Stadsbelang. Maar in het algemeen gaan de plakkers heel relaxed met elkaar om. Als zo’n bord nog bijna leeg is, vind ik dat je best meerdere posters kunt plakken, maar daar mag een ander dan natuurlijk wel overheen.”

Als vredesoplossing in de posterguerrilla kiezen steeds meer gemeenten voor voorbedrukte panelen: elke partij even groot, kras- en kladvrij. Op YouTube zie ik hoe er eentje in Apeldoorn wordt opgetakeld. Steriel groen, alle partijplaatjes strak in het grid. Onze aangeharkte hokjesgeest tegen wildplakken en afkrabben.

Volgens de plaatselijke D66-afdeling kan dit een oplossing zijn in de Leusder plaktwisten. Ook iets voor Utrecht? „Dat wilden ze hier wel”, zegt Eggermont, „maar wíj hebben dat juist tegengehouden.” Veel te duur, vindt hij. En belangrijker nog: „De bevolking kan via die posters een bijdrage leveren. Snorretjes tekenen, teksten erbij zetten. Allemaal prima. Zo zie je dat de politiek leeft.”

En hakenkruizen? „Daar plak je gewoon overheen. Ik werd eens boos gebeld door een andere partij: jullie hebben over ons heen geplakt! Ja, maar dat deden we omdat er een hakenkruis op stond. Daar zijn onze leden ook alert op. Kijk, dat plakmeldpunt is er ook omdat er best wat leden zijn die niet veel kunnen, en toch iets willen doen voor de partij. Nou, die lopen nu een rondje door de buurt.”

Nóg een argument dus tegen die dode plasticborden. Ze sluiten de burger uit, die soms alleen aan de politiek kan meedoen met behangkwasten, verfkrabbers, en waakzame ogen.

Christiaan Weijts schrijft hier elke vrijdag een column.