Kunst verkopen als twintiger, hoe pak je dat aan?

Art Rotterdam

Een beginnend galeriehouder (29) en een doorbrekende kunstenaar (23) zorgen dat ze opvallen tijdens de belangrijkste modernekunstbeurs van Nederland.

Wouter van der Laan,Untitled, 2016 (1,50 bij 2,00 meter). Het werk is te zien op Art Rotterdam en kost 4.200 euro.

Afgelopen dinsdag stonden galeriehouder Rianne Groen (29) en beeldend kunstenaar Wouter van der Laan (23) nog met verfrollers in ‘stand 18’ van Art Rotterdam, de belangrijkste modernekunstbeurs van Nederland. Ook Wouter Venema (31) en Christof Mascher (37) hielpen mee. Alle drie de kunstenaars kregen een eigen wand, hadden ze bedacht, elk in een andere tint blauw.

De meeste van de pakweg zeventig galeries in de ‘main section’ van Art Rotterdam hebben de wanden wit gelaten, dus eentje in kleur valt op. En dat moest ook, vonden de vier, want veel van die wit gelaten stands waren beduidend groter dan die van hen. Galerie Rianne Groen heeft de kleinste op de beurs beschikbare maat, 29 vierkante meter. Ze betaalt er 7.000 euro voor.

Dat geld moet je als beginnende galeriehouder wel terugverdienen. Dus hoe doe je dat: zorgen dat de bezoekers van Art Rotterdam, 26.500 waren het er in 2016, nou precies jouw kunstenaar komen bekijken – en kopen?

Dat begint uiteraard met het vinden van die kunstenaar, bij een jonge galerie bij voorkeur tijdens afstudeerpresentaties. Rianne Groen ontmoette Wouter van der Laan in juni 2015 op de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Rianne Groen: „Dat ik naar afstudeerpresentaties ga is praktisch: die kunstenaars zitten allemaal nog niet bij een galerie.”

Ik heb een van de docenten gevraagd of hij wel een beetje oké was

Het werk moet vervolgens natuurlijk goed zijn, althans: de galeriehouder moet het goed vinden. Rianne Groen vergelijkt: „Hoe verhoudt dit werk zich tot dat van de andere studenten?” De schilderijen van Wouter van der Laan vond ze „bijna te goed, het was technisch al heel ver”.

Wachten op Godot

Zonder titel, 2016, 1,50 bij 2,00 meter. Wouter van der Laan

Dan, erg belangrijk: je moet met elkaar kunnen opschieten. Rianne Groen: „Ik heb een van de docenten gevraagd of hij wel een beetje oké was. Daarna pas heb ik hem gemaild: wil je een keer komen praten.” Wouter van der Laan: „Ik was toen erg bezig met welke techniek nou het beste paste bij welk beeld – en daar was ik een beetje in vastgelopen. Maar ik had ook net het toneelstuk Wachten op Godot gezien, van Samuel Beckett. Ik dacht erover na hoe het zou zijn als je die taal kon schilderen, allemaal losse, absurde opmerkingen en handelingen die samen toch een geheel vormen. Dat legde ik haar uit.”

Rianne Groen bood hem een solotentoonstelling aan in haar galerie, in november van datzelfde jaar. Want dat moet ook: snel handelen. Wouter van der Laan: „En je zegt natuurlijk geen nee tegen een solo.”

Ook heb je een beetje lef nodig. Rianne Groen: „Ik moest in diezelfde tijd beslissen wat ik wilde doen op Art Rotterdam van 2016. Ik besloot: daar krijgt hij weer een solo. Het was een gok, maar je weet ook: juist in zo’n pril stadium moet iemand veel exposure hebben.” Vorig jaar stond Rianne Groen met Wouter van der Laan op de ‘new art section’ voor jonge galeries, waar de huurprijzen lager zijn dan in de ‘main section’. Rianne Groen: „Het was spannend. Bijna niemand kende zijn werk toen nog.”

Exposure dus, maar ook: de kunstenaar moet zich zichtbaar aan het ontwikkelen zijn, bezig zijn met het opbouwen van zijn eigen universum. Wouter van der Laan: „Ik had een bachelor gehaald, maar ze zeiden tegen mij: ga door, dan kun je je nog verdiepen. Ik had ook het idee dat ik dat wel kon gebruiken.” Hij doet nu een master schilderkunst op het Frank Mohr Instituut in Groningen.

Groentje

Zonder titel, 2016, 1,45 bij 1,80 meter. Wouter van der Laan

En dan moet je nog wat geluk hebben. Ook dit jaar weer is bij binnenkomst van Art Rotterdam een introductiefilmpje te zien van NRC-kunstcriticus Hans den Hartog Jager. Hij gaat een aantal kunstwerken langs, en begint bij Untitled, 2016 van Wouter van der Laan, over wie hij zegt: „Hij is pas 23, studeert nog en maakt al dit soort schilderijen.”

Woensdag, op de dag voor genodigden, was er al veel belangstelling voor het werk van Wouter van der Laan. Een van zijn twee geëxposeerde werken was aan het einde van de dag verkocht. Voelt hij zich al beroemd? „Haha, nee hoor. Maar het is wel leuk dat je werk wordt herkend. Of dat mensen je van naam blijken te kennen. Al is dat ook wel bizar, eerlijk gezegd. Zelf denk ik als ik hier rondloop: wat ben ik nog een groentje.”

Art Rotterdam, t/m 12/2. Inl.: artrotterdam.com