Grijze vossen rollen graag door de poep van poema’s

Amerikaanse ecologen van de Universiteit van Californië denken een nieuwe vorm van geurgebruik door dieren ontdekt te hebben: het je hullen in de geur van je vijand. Grijze vossen (Urocyon cinereoargenteus) blijken gesteld op de geur van hun letterlijk grote vijanden: poema’s (Puma concolor). Ze bezoeken daarom hun natuurlijke kattenbakken. Poema’s, die elkaar doorgaans ontlopen, zetten via gemeenschappelijke plas- en poepplaatsen onder meer geursporen uit om een potentiële partner te lokken.

Maar die grote of kleine boodschappen hebben ook aantrekkingskracht op andere diersoorten. Het geval van de grijze vossen is bijzonder. Ze bezoeken poema-latrines omzichtig maar regelmatig – en vegen dan doelgericht hun wangen, kin en hals door het verse aanbod. Dat bleek dankzij bij poema-poepplekken opgestelde camera-vallen die reageren op beweging. (Ethology, januari 2017).

Verschillende roofdiersoorten zijn onderling intolerant. Nu schiet een vos er weinig mee op een poema achter zich aan te krijgen wegens interesse in een ‘soortgenoot’ in het territorium. De winst is er vermoedelijk tegenover een derde groep spelers op het Amerikaanse toneel: coyotes (Canis latrans). Die voelen zich verheven boven vossen, maar staan een tree onder poema’s. Zo zou ‘eau de puma’ goed kunnen werken voor de vos – die ondertussen voor de geur van loopsporen van poema’s beducht blijft.