Recensie

Legion geeft superheldengenre een nieuwe impuls

X-Men
De maker van hitserie Fargo experimenteert er op los in een serie over een man die zijn bijzondere krachten niet onder controle heeft.

Dan Stevens, Rachel Keller en Aubrey Plaza in 'Legion' Chris Large/FX

Noah Hawley heeft zichzelf bewezen als schrijver en producent van twee seizoenen Fargo, een fenomenale dramaserie gebaseerd op de film van de gebroeders Coen. Met zijn nieuwe serie probeert hij het superheldengenre een impuls te geven, iets wat hem in de eerste aflevering in elk geval lukt. Het verhaal van Legion speelt zich af in de wereld van X-Men, een beroemde stripreeks die al vaak verfilmd is. In de eerste aflevering merk je bijna niks van die connectie, Hawley wil duidelijk een superheldenserie maken die ook te volgen is voor mensen die niks met superhelden hebben.

Dertiger David Haller (Dan Stevens, Downton Abbey) zit al lang in een psychiatrische kliniek. Hij ziet dingen die er niet zijn, heeft stemmen in zijn hoofd en wordt daarom volgestopt met pillen. Zijn beste vriendin Lenny (Aubrey Plaza, bekend van de sitcom Parks and Recreation) zorgt als enige voor wat vrolijkheid. Als de nieuwe patiënte Syd Barrett (Rachel Keller, Fargo) op de afdeling verschijnt, begint David te denken dat hij misschien toch niet zo gek is. Heeft hij bijzondere krachten?

Terwijl andere films en series van Marvel, op de Netflix-productie over de scheldende en zwaar drinkende Jessica Jones na, netjes binnen de lijntjes blijven, gaat Legion meer de diepte in. Hawley heeft gekozen voor een bijzondere esthetiek en een originele structuur: zelfs de flashbacks bevatten flashbacks. Er zijn psychedelische momenten die zich in het hoofd van David afspelen en er komt een aantal spectaculaire shots voorbij. Vooral het moment in een keuken waarin David zijn telepathische krachten niet onder controle heeft valt op. Door die krachten vliegt al het keukengerei door de lucht, terwijl de camera in slow-motion ronddraait.

Ook de soundtrack valt op. De opening waarin we de problematische jeugd van David zien, wordt begeleid door rockband The Who. En tijdens een romantische scène horen we ‘She’s a Rainbow’ van The Rolling Stones, een hoogtepunt van de eerste aflevering. De Amerikaanse tv-criticus Daniel Fienberg zag iets van filmregisseurs Wes Anderson en Stanley Kubrick terug in de productionele keuzes en dat is een geen verkeerde vergelijking. Legion mixt kunstzinnige momenten met superheldenactie. De rest van het seizoen kan nog wel wat scherpere humor gebruiken, de rol van komisch talent Plaza komt bijvoorbeeld nog niet helemaal uit de verf.

Welke richting deze serie precies opgaat zal voor de gemiddelde kijker na één aflevering onduidelijk zijn, al weten fans van de strips uiteraard meer over de ontwikkeling die de personages gaan doormaken. De start is in elk geval veelbelovend.

Fans van Fargo hoeven ondertussen niet bang te zijn dat een nieuw seizoen lang op zich laat wachten. Seizoen 3 wordt dit voorjaar al uitgezonden, met een hoofdrol voor Ewan McGregor.